GENERALNA KONWENCJA WE WROCŁAWIU
    organizowana przez
    Świecki Ruch Misyjny "Epifania"

    Piątek, sobota, niedziela
    26, 27 i 28 sierpnia 2005 r.

                Przewodniczący: br. A. Szwed
                Zastępca: br. J. Szul
                Akompaniator: br. E. Zwoliński

26 sierpnia 2005 roku

Konwencja rozpoczęła się nabożeństwem porannym, które poprowadził brat Tadeusz Domaradzki.

Przywitanie wygłosił brat Kazimierz Kiełbowicz.

Jako pierwszy wykładem ze Słowa Bożego usłużył brat Eliasz Grodziński. Następnie brat Jarosław Szul przedstawił temat "Posłuszeństwo lepsze niż ofiara" oparty na Joz. 24:24.     Biorąc za przykład postawę Saula, brat wykazał, że chrześcijanin powinien być posłuszny Słowu Bożemu. Gorliwość nigdy nie może lekceważyć Prawdy.

Brat Mieczysław Tulej przedstawił temat "Wdzięczność" oparty na 1 Jana 4:19 i Jana 3:16.

Brat Włodzimierz Zelent przedstawił temat "Boska pociecha" oparty na Izajaszu 57:15.     Bóg przypomniał wszystkim słuchajacym, że najdostojniejszy Bóg jest zawsze z tymi, którzy są skruszonego i uniżonego serca. Serce to nasze wrażenia oraz uczucia. Stan uniżenia serca najlepiej widać w przykładzie pokutującego Dawida (Psalm 51).

Wieczorem spotkaliśmy się ponownie na śpiewach, aby wspólnie wielbić Pana pieśniami.

Śpiewy prowadził brat Łukasz Bednarz.

Przy akompaniamencie różnych instrumentów wychwalaliśmy Pana.

Miłe chwile braterskiej społeczności.

Radość serca.

Wspólne śpiewy przeciągnęły się do późnej wieczornej pory.

27 sierpnia 2005 roku

Zebranie świadectw i modlitw poprowadził brat Marek Kocot.

Bracia i siostry składają świadectwa swojej wiary i życia.

Brat W. Zenderowski przedstawił temat "Radość" oparty na Nehemiaszu 8:9-12.     Radość to trzeciorzędna zaleta serca i umysłu. Jest to zadowolenie, szczęście, triumf serca i umysłu. Brak tej łaski objawia się smutkiem i przygnębieniem. Sekret radości tkwi w dostrzeganiu piękna charakteru Boga i Jego chwały. Największą radością jest poświęcenie się Bogu.

Brat Piotr Woźnicki przedstawił pozafigurę Psalmu 46.     "Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym.     Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;     Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego.     Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego.     Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone; poratuje go Bóg zaraz z poranku.     Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia.     Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakubowy.     Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi;     Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali,     Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi.     Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakubowy."

Przerwy pomiędzy wykładami są okazją do rozmów.

W Sympozjum jako pierwszy przemawiał brat Piotr Czornij. Brat przedstawił temat "Paruzja".     Greckie słowo "Paruzja" występuje w Nowym Testamencie 24 razy i oznacza: "obecność". Paruzja odnosi się do okresu czasu wtórego przyjścia naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Jest to okres żęcia i czas żniwa Wieku Ewangelii.

W drugiej części Sympozjum brat Zdzisław Kosiński mówił na temat "Epifania".     Greckie słowo "Epifania" oznacza: "objawienie", "zajaśnienie" i odnosi się do objawienia osób, zasad, rzeczy. Tak więc Epifania ma dwa znaczenia: (1) okres czasu związany z wtórym przyjściem naszego Pana i (2) czynności, działanie dokonywane przez naszego Pana w tym okresie czasu. Epifania i apokalipsa są w ścisłej współpracy - epifania oświetla, a apokalipsa odkrywa. Działają w tym samym czasie, na tym samym miejscu i w tym samym celu.

W trzeciej części Sympozjum brat Jan Ryl przemawiał na temat "Bazylea".     Greckie słowo "Bazylea" występuje w Nowym Testamencie około 150 razy. Bazylea to Królestwo Boże, które ma zapanować w wyniku wtórego przyjścia naszego Pana. Każdy chrześcijanin powinien się zastanawiać czym będzie Królestwo Boże.

Wieczorem ponownie spotykamy się na śpiewach.

Błogie chwile, gdy chwalimy pieśnią Boga.

Ilość braci i sióstr, którzy przybyli na wieczorne śpiewy była tak wielka, że powstała mała konwencja.

Zapadający zmrok nie przeszkadzał w śpiewach.

Miłe chwile dalszej społeczności.

Piękne pobożne pieśni zaśpiewała również młodzież i dzieci z obozu letniego w Suścu.

28 sierpnia 2005 roku

Zebranie świadectw i modlitw poprowadził brat Augustyn Bochniak.

Wszyscy w skupieniu słuchają składanych zeznań. Bracia licznie przybyli na tę konwencję, frekwencja kształtowała się od 850-890 osób.

Następnie brat Piotr Woźnicki udzielił odpowiedzi na pytania.

Brat Juliusz Walczak powiedział wykład oparty na Dziejach Apostolskich 20, 21.     Zniechęcenie jest największym wrogiem ludu Bożego. Przeciwnik nasuwa różne myśli, koncentrując swoje ataki w szczególny sposób na sługach - zborowych i ogólnych. Dlatego należy wiernie trwać przy Panu. Tęsknota ludu Bożego jest za społecznością zborową i konwencyjną.     Następnie brat Alfred Szwed powiedział kilka słów zakończenia, i konwencja zakończyła się ucztą miłości.