|
|
|
 |
|
HISTORIA
|
|
|
|
O NAS
|
|
|
|
LITERATURA
|
|
|
|
|
PYTANIA
|
|
|
|
SKLEP
|
|
|
|
DOWNLOAD
|
|
|
|
PRENUMERATA
|
| |
|
|
LINKI
|
|
|
|
ZOBACZ
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
 |
Codzienna
NIEBIAŃSKA MANNA
|
STYCZEŃ
Wybierz datę:
|
| 1 STYCZNIA
|
|
Błogosławcież narody Boga
naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego. Zachował
przy zdrowiu duszę naszą, a nie dał się powinąć nodze
naszej |
|
Ps. 66:8, 9 | | Bogu niech będą dzięki za to, że Jego łaska ochroniła
nas i "zachowała od upadku" w ciągu jeszcze jednego
roku, i za to, że tak wielu z nas trwa dotąd w jedności
serca i umysłu odnośnie Słowa Bożego i jego posługi!
Kiedy uświadomimy sobie, że przeciwnikowi dozwolono
sprowadzić "skutek błędów" na lud Pański, w celu przesiania
tych wszystkich, którzy nie są prawdziwie Jego (2
Tes. 2:10-12), to z pewnością ta świadomość wywoła
naszą wdzięczność wobec Boga, iż rozpoczynający się
kolejny rok zastał nas trzymających się mocno Prawdy,
oceniających ją i będących w pełnej zgodzie ze wszystkimi
Boskimi postanowieniami, przez które On nas zachował
od upadku. |
|
Prawdziwy lud Boży zachęca się nawzajem do głoszenia
pochwały Boskiego Słowa i przyczyniania się do zrozumienia
poselstwa mówiącego o Jego przymiotach. Bóg zachowuje
istnienie Swego prawdziwego ludu poprzez cały bieg
jego życia. On nie pozwala i nie pozwoli, aby ci,
którzy są Jego, upadli lub utracili swoje stanowisko
w Chrystusie, potężnej Skale, na której stoją. |
| Równoległe cytaty:
Joel 2:26; Ps. 103; 104:1; 105:1-7;
91:1-16; 92:2-6, 11-16; Rzym. 8:31-39; 1 Piotra 1:2-9;
Jud. 24, 25; Ps. 40:2-5; 115:18; 145:1, 2; Izaj. 33:16;
Mat. 10:2831. |
| Pieśni: 34, 235, 236, 237, 238, 145, 120. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu głosiłem Jego chwałę?
Jak to mnie ożywiło i zachowało przed potknięciem
się? Co w tym roku uczynię w zakresie głoszenia Jego
chwały? |
| |
| 2
STYCZNIA |
 |
| Nie jesteście sami swoi; Albowiemeście drogo kupieni. Wysławiajcież tedy Boga w ciele waszem i w duchu waszym, które są Boże. |
|
1 Kor. 6:19,20.
|
|
Czy na początku nowego roku może być ważniejsza lekcja od tej, że "nie jesteśmy sami swoi", lecz należymy do kogoś innego i czy dlatego nie powinniśmy czynić wysiłków, by nie podobać się sobie, lecz podobać się Panu, nie służyć sobie, ale służyć Jemu, nie starać się o służenie własnej woli, lecz przeciwnie Jego woli? To oznacza świątobliwość w najbardziej absolutnym i rozległym znaczeniu tego słowa, nie tylko odłączenie się od grzechu do sprawiedliwości, lecz także odłączenie się od siebie (i świata) do woli Bożej w Chrystusie.
|
|
Lud Boży jest Jego ludem nie tylko z tytułu stworzenia i uświęcenia, lecz także na mocy odkupienia. Dlatego jest uzasadnione i właściwe, że tym wszystkim co posiada i czym jest powinien przynosić zaszczyt Bogu, swemu Właścicielowi i Stwórcy. Powinien więc to okazywać ze wszystkich swoich sił w wierze, nadziei, miłości i posłuszeństwie, ponieważ mniej niż to, byłoby niegodne i niestosowne.
|
| Równoległe cytaty:
Mat. 20:28; 1 Tym. 2:5, 6; Dz.Ap. 20:28; Obj. 5:9; 14:4, 5; 2 Kor. 5:14, 15; Tyt. 2:14; 1 Kor. 7:23; 10:31; Gal. 3:13; Żyd. 9:12; 1 Piotra 1:18; 2:9; Mat. 5:16; Jan 15:8; Fil. 1:9-11.
|
| Pieśni:
191, 5, 15, 132, 178, 187, 215. |
| Pytania:
Co w tym tygodniu powyższy tekst oznaczał dla mnie? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?
|
|
| 3
STYCZNIA |
|
| Bez przestanku się módlcie. |
|
1 Tes. 5:17
|
| Jakimikolwiek byłyby nasze naturalne skłonności w odniesieniu do stanowczości i wytrwałości w modlitwie, wszelkie instrukcje musimy czerpać z Pisma Świętego, a pokonując naturalne, szczególne upodobania, musimy jako "dziatki" i "dzieci miłe" dostosować swoje poglądy oraz postępowanie do instrukcji pochodzącej z góry. Dlatego wszyscy zapamiętajmy te słowa: "Proścież [w Moim imieniu), a weźmiecie, aby radość wasza była doskonała" (Jan 16:24). Ojciec Niebiański zwielokrotnił zasoby miłosierdzia, błogosławieństw i opatrzności dla tych Swoich posłusznych i wiernych dzieci, które będą Go o nie prosić |
| Lud Boży powinien zawsze się modlić i nie ustawać. Odpowiedź długo odkładana jest najcenniejszym błogosławieństwem. Dlatego kontynuowane staranie się w modlitwie o łaskę Ojcowską w rezultacie przyniesie pogłębienie naszej duchowości i osiągnięcie świętych pragnień |
| Równoległe cytaty:
1 Piotra 4:8; Łuk. 2:37; 11:5-13; 21:36; Rzym. 12:12; Efez. 1:15, 16; 6:18; Fil. 4:6, 7; Kol. 1:9; 4:2; Ps. 5:2-4; 42:9; 109:4; 116:2; Dan. 6:10; Dz.Ap. 6:4; 10:2, 9; Rzym. 1:9; 1 Tes. 3:10; 1 Tym. 5:5; 2 Tym. 1:3.
|
| Pieśni:
35, 239, 1, 26, 48, 69, 115.
|
| Pytania:
Jakimi były moje doświadczenia w tym tygodniu w związku z nieustanną modlitwą? Co w tym pomagało lub przeszkadzało? Jaki był wynik?
|
| |
| 4
STYCZNIA |
|
| Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana. |
| Ps. 27:14 |
|
Czas jest ważnym elementem we wszystkich planach Boga. Nie bądźmy więc zawiedzeni, gdy próba wytrwałości jest zastosowana i długo czekamy na błogosławieństwa, których pragniemy. Bóg wyznaczył czas na uformowanie świata i przygotowanie go do zamieszkania przez ludzi; czas na udzielenie światu potrzebnego doświadczenia ze złem; czas na przygotowanie przyjścia Chrystusa jako Odkupiciela świata; czas na przy gotowanie Kościoła i reszty Swego ludu Wieku Ewangelicznego do udziału w Jego chwalebnym panowaniu; czas także musi być dany do uregulowania i naprawienia osobistych spraw Jego ludu. Bóg nie zapomina, chociaż odpowiedzi na nasze modlitwy zdają się długo nie nadchodzić. Ten, który zwraca uwagę na padającego wróbla i który policzył wszystkie włosy na naszych głowach nie jest obojętny na najbardziej nieśmiałe wołanie ani na najdrobniejszą potrzebę Swego pokornego dziecka.
|
|
Opatrzności Boskie, dotyczące Jego ludu, obejmują liczne opóźnienia w celu wypróbowania jego cierpliwości. Ci, którzy wytrwają w tych próbach z odwagą w sercach staną się dzięki nim silnymi w Panu. Dlatego oczekują na Pana wśród tych wszystkich różnych okoliczności życiowych, upewnieni, że Ten, który jest z nimi, objawi to w czasie każdej potrzeby, zaistniałej w ich życiu.
|
| Równoległe cytaty:
Jer. 14:22; Ps. 25:3, 5, 21; 39:8; 123:2; 62:2, 3;6; 33:20; 37:7; Oz. 12:6; Gal. 5:5; Ps. 130:5, 6; 40:2; 25:21; 69:4; Mich. 7:7; Dan. 12:12; Izaj. 40:31; 64:4.
|
| Pieśni:
313, 7, 92, 102, 201, 214, 318.
|
| Pytania:
Czy w tym tygodniu oczekiwałem na Pana? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?
|
| |
| 5
STYCZNIA |
|
| Urągania urągających tobie przypadły na mię |
|
Rzym. 15:3
|
|
Starajmy się znosić urągania Chrystusowe, tak jak On je znosił - z litością i modlitwą za błądzących i zdeprawowanych, aby, jeśli Bóg im pozwoli, mogli pokutować. Jako dobrzy żołnierze oceniajmy także z pokorną odwagą przywilej udowodnienia swego poświęcenia się Panu, przez znoszenie trudności w Jego służbie. Nie zdziwił Go pokaz ludzkiej deprawacji. On wie; dział, że znajduje się w nieprzyjaznym świecie I skrępowanym grzechem i ogólnie biorąc, znajdującym się pod panowaniem księcia ciemności, dlatego spodziewał się urągań, naigrawań i prześladowań, i znosił je wszystkie cierpliwie, podczas gdy Jego wielkie, miłujące serce, prawie niepomne na własne cierpienia, pełne było litości i troski o innych.
|
|
Fałszywe przedstawienie charakteru naszego Niebiańskiego Ojca na skutek wprowadzenia w błąd przez przeciwnika i złego zrozumienia celu Ojca przez grzeszną i nieświadomą ludzkość, powoduje urąganie Mu ze strony ludzi niereligijnych. Ci, którzy stają po Jego stronie jako członkowie Jego prawdziwego ludu, działając w Jego sprawie ponoszą w Jego obronie prześladowania od tych samych osób, chociaż nie zawsze z tych samych powodów.
|
| Równoległe cytaty:
Ps. 69:10; Mar. 12:35-40; Łuk. 12:50; Rzym. 6:1-11; 8:10, 17, 18; 15:2, 3; 1 Kor. 15:29-34; 2 Kor. 1:5; 4:8-5:9; Gal. 2:20; Fil. 3:10; Kol. 1:24; 2:11, 12; 2 Tym. 2:10-12; 1 Piotra 2:19-24; 3:13-18; 4:12-19.
|
| Pieśni:
134, 135, 203, 277, 299, 325, 326. |
| Pytania:
Jakimi były moje doświadczenia w tym tygodniu, związane z myślą tego tekstu? Jak je przyjąłem? Jak one na mnie wpłynęły? |
| |
| 6
STYCZNIA |
|
| Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości. |
| Ps. 90:12 |
|
Chrześcijanin liczący swoje dni nie czyni tego z uczuciem smutku i strapienia, lecz z trzeźwością. On liczy swoje mijające dni jako liczne błogosławieństwa, liczne przywileje, liczne sposobności do "opowiadania cnót tego, który nas powołał z ciemności ku dziwnej swojej światłości", jako liczne błogosławieństwa, przywileje i sposobności udzielania pomocy innym w pielgrzymskiej podróży i rozwijania w sobie samym charakteru podobającego się Boga, by coraz bardziej stawać się kopią drogiego Syna Bożego.
|
|
Klasa restytucyjna pod wpływem doświadczania sprawiedliwości będzie się modlić o możność takiego zbadania swego życia z okresu doświadczania zła, jakie pozwoli jej nauczyć się nienawidzenia grzechu i miłowania sprawiedliwości, nauczyć się bojaźni Pańskiej jako początku mądrości. Na tę modlitwę Pan odpowie w sposób, który okaże się jej wiecznym dobrem w prawdzie i sprawiedliwości.
|
| Równoległe cytaty:
Ijob 12:2, 3, 7-13, 16, 17, 22; 28:1228; 32:9; Ps. 107:43; 111:10; Przyp. 1:5,7,20-2:20; 3:13-26, 34, 35; 4:422; 8:1-9; 16:16, 20~24; 1 Kor. 1:24, 30; Jak. 1:5.
|
| Pieśni:
74, 296, 136, 79, 22, 44, 49.
|
| Pytania:
Jakie doświadczenia tego tygodnia szczególnie wpajały mądrość? Jak w nich postępowałem? Jakie były ich wyniki? |
| |
| 7
STYCZNIA |
|
| Nikogo nie lżyli. |
| Tyt. 3:2. |
|
Jeśli żołnierze krzyża raz właściwie zrozumieją, że obmowa i mówienie źle o kimś jest zabójstwem charakteru człowieka obmawianego a oszczerstwo jest ograbieniem go z dobrego imienia, to prędzej dostrzegą tę sprawę w jej prawdziwym, okropnym świetle w jakim Pan ją widzi. A rzecz raz zrozumiana z prawdziwego, Boskiego, punktu widzenia musi pobudzić nowe serce, umysł i wolę do większej aktywności, umożliwiającej zwyciężanie takich uczynków ciała i diabła. Każda jednostka, która będzie usiłowała oczyścić się ze starego kwasu złości, zawiści, walki, fałszu i mówienia źle o bliźnim, będzie czystą w sercu kopią Pana.
|
|
Każdy z nas ma tak dużo wad a inni mają tak dużo zalet, że o nikim nie powinniśmy wyrażać się źle. Musimy czysto zamieść swoje własne podłogi, zanim spróbujemy zamiatać podłogi innym ludziom. Pomoże nam to lepiej okazywać im sympatię. Tylko wtedy możemy wypowiadać rzeczy niepochlebne o drugich, gdy do tego jesteśmy pobudzeni zasadą Złotej Reguły, by zapobiec szkodzie, jaka nastąpiłaby, gdyby o nich nie powiedziano.
|
| Równoległe cytaty:
2 Mojż. 22:28; Ps. 10:7, 8; 34:14; 41:610; 64:3-6; Przyp. 4:24; 10:11, 19, 31, 32; 12:5, 6, 13, 1719; 15:1, 4, 28; 16:27, 28; 26:20-23, 28; Kazn. 10:11, 20; Izaj. 32:6, 7; Mat. 12:34~37; Efez. 4:25, 29, 31; Jak. 3:510; 4:11.
|
| Pieśni:
116, 32, 70, 151, 223, 260, 272. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu mówiłem dobrze, czy źle? Dlaczego? Jakie były okoliczności, przeszkody i rezultaty?
|
| |
| 8
STYCZNIA |
|
| Patrzcie, aby kto złem za złe komu nie oddawał; ale zawsze dobrego naśladujcie, i sami między sobą i ku wszystkim. |
| Tes. 5:15. |
|
Zgodnie z zasadą Pisma Świętego prawdziwy lud Boży powinien być najbardziej ogładzonym, najbardziej dystyngowanym, najbardziej uprzejmym i wielkodusznym, najbardziej życzliwym ze wszystkich ludzi na świecie - i to w najbardziej absolutnym sensie - nie tylko pod względem zewnętrznych form i powierzchownej uprzejmości, szlachetności itp., tak powszechnych wśród ludzi, lecz szlachetności i uprzejmości pochodzącej z serca, pochodzącej z ocenienia Ducha Pańskiego i ducha Prawdy, ducha miłości i ducha sprawiedliwości.
|
|
Duch zemsty jest duchem szatana, tak jak duch łagodności i nie stosowania odwetu jest Duchem Pańskim. Dlatego wszyscy posiadający Ducha Pańskiego zawsze będą gotowi świadczyć dobro bądź przyjacielowi, bądź wrogowi, stosownie do sposobności, "dobrze czyniąc wszystkim, a najwięcej domownikom wiary". Jeśli więc zawsze będą postępować według tej zasady, ich serca coraz bardziej będą zbliżone w podobieństwie do Pańskiego.
|
| Równoległe cytaty:
3 Mojż. 19:18; 5 Mojż. 32:25; Ps. 94:1; Przyp. 20:22; Mat. 5:38-41; Rzym. 12:12-17, 19-21; Żyd. 10:30; 1 Piotra 2:23; 3:9; Gal. 6:10;1 Tes. 3:12; 1 Tym. 6:18. |
| Pieśni:
125, 267, 196, 198, 315, 95, 208.
|
| Pytania:
Czy w tym tygodniu oddawałem złem za zło, dobrem za zło, czy złem za dobro? Jakie były okoliczności, motywy i skutki?
|
| |
| 9
STYCZNIA |
|
|
Albowiem któż cię różnym czyni? I cóż masz, czegobyś nie wziął?.
|
|
1 Kor. 4:7
|
|
Wszystkie jednostki poświęcone Bogu powinny zdać sobie sprawę z tego, że nie weszły w posiadanie teraźniejszej łaski i prawdy przez własną mądrość lub mądrość drugich, ale przez mądrość i łaskę Pańską. Tę samą myśl powinni zauważyć ci wszyscy, którzy służą ludowi Bożemu jako duszpasterze, słudzy w każdej dziedzinie odpowiedzialni przed Panem za stanowisko zajmowane wśród domowników wiary, a możliwości usługiwania w charakterze rzeczników Pańskich powinny być przez nich odczute i wyznane. Zaniedbanie takiego wyznania wskazuje na brak właściwej oceny wspomnianego przywileju.
|
|
Nasze odróżnianie się od innych w ważnych sprawach życiowych (w zakresie talentów, stanowiska lub przywilejów w Boskiej służbie) nie zależy od nas samych, ale od Boga. On to sprawia, że różnimy się jeden od drugiego. Dlatego właściwą postawą na naszym stanowisku w Pańskiej służbie powinna być pokora. Chwalenie się jest wykluczone, ponieważ wszystko jest łaską z Jego strony.
|
| Równoległe cytaty:
Jak. 1:17; Jan 3:27; 1 Kor. 12:11; Rzym. 12:3, 6; 1 Piotra 4:10; Efez. 2:8, 9; Fil. 2:13; Mich. 6:8; Mat. 5:3; Łuk. 14:11; 17:10; 22:24-27; 1 Kor. 1:28, 29.
|
| Pieśni:
95, 11, 46, 99, 121, 176, 293. |
| Pytania:
Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia związane z myślą powyższego tekstu? Jak je przyjąłem? W czym okazał się wynik? |
| |
| 10
STYCZNIA |
|
| Bierzcie za przykład, bracia moi! Utrapienia i cierpliwości proroków, którzy mówili w imieniu Pańskiem. |
| Jak. 5:10 |
|
Właściwą drogą jest dotąd "wąska ścieżka" samoponiżenia i samozaparcia - ścieżka łagodności i pokory - która w tym roku będzie wymagała takiego wysiłku i łaski, jak w minionym, a być może większych. Im bardziej bowiem wzrastamy w łasce i wiedzy, tym silniejszymi stają się pokusy, by stawać się chełpliwymi, nadętymi, upartymi i aroganckimi. A im wyżej pniemy się w wierze, nadziei, miłości i aktywności w Pańskiej służbie, tym bardziej wielki przeciwnik będzie się sprzeciwiał naszemu postępowi i tym bardziej jego emisariusze będą nas obmawiać i oczerniać, usiłując ogólnie nam szkodzić.
|
|
Boscy rzecznicy zawsze stanowili obiekty licznych złorzeczeń i byli narażeni na cierpienia, które, jak Bóg, znosili z wielką cierpliwością. Dali przez to godny przykład do naśladowania tym wszystkim, którzy chcieliby być ludem Pana i Jego rzecznikami. Prawdziwy lud Pański odniesie korzyść, gdy przyjmie ich za wzór, a imię Pańskie zostanie przez to uwielbione.
|
| Równoległe cytaty:
2 Tym. 3:16; 1 Piotra 1:11; 2 Piotra 1:20, 21; 2 Kor. 4:16-18; 2 Tym. 2:10-12; 1 Piotra 3:13-18; 4:13-19; Mat. 5:10-12; 23:34, 37; Łuk. 6:22, 23, 26; Dz.Ap. 5:41; 7:52; 2 Kron. 36:16; Neh. 9:26; 1 Tes. 2:15; Ijob 1:22; 2:10; 42:10. |
| Pieśni:
102, 56, 57, 93, 94, 108, 179.
|
| Pytania:
Co dobrego sprawił dla mnie w tym tygodniu przykład proroków cierpliwego znoszenia zła? W jakich okolicznościach? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? |
| |
| 11
STYCZNIA |
|
| Słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł. |
| Jer. 20:9. |
| My, którzy dotąd mamy przywilej pozostawania w łasce, błogosławieństwie i oświeceniu, oddajmy Panu chwałę i starajmy się, by miłe usposobienie Jana, jego energia i gorliwość uzewnętrzniły się w nas. Pamiętajmy też, że chociaż on był nazwany umiłowanym uczniem, to jednak z powodu impulsywnej gorliwości, razem ze swym bratem zostali nazwani Boanerges - synowie gromu. Bądźmy pełni energii, pełni poświęcenia, które miłość pobudza, abyśmy mogli wielbić Pana w swoim ciele i duchu, które należą do Niego. |
|
Ponieważ chrześcijanin wierzy z silnym przekonaniem, dlatego też tak mówi. Bo jak niemożliwym dla niego byłoby powstrzymać się od opowiadania Słowa Bożego, tak niemożliwym byłoby zatrzymać wody Niagary przed przepłynięciem wodospadu. Ci, którzy nie przyjęli Prawdy z miłości do niej, mogą wstrzymać się od głoszenia jej i często bez powodu to czynią, lecz ci, którzy miłują Boskie świadectwa, ci chcą i muszą opowiadać o Jego łasce we wszystkich stosownych okolicznościach.
|
| Równoległe cytaty:
Jak. 1:21~23; 1 Piotra 2:2; Żyd, 4:12; 2 Tym. 2:15; Joz. 1:8; 1 Kron. 16:15; Ijob 23:12; Ps. 19:8~12; 40:9; 119:14-20, 46 54, 93, 97, 111, 143, 157-167, 172; Kazn. 4:17; Izaj. 55:10, 11; Ezdr. 7:10; Mal. 2:6, 7; Łuk. 12:42-44; Dz.Ap. 4:20, 31; 20:22-24; 1 Kor. 9:16-23; 2 Kor. 6:3-7.
|
| Pieśni:
260, 70, 116, 164, 210, 275, 309. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu byłem gorliwy w głoszeniu Słowa? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?
|
| |
| 12
STYCZNIA |
|
| Bracia! jeźliby też człowiek zachwycony był w jakim upadku, wy duchowni naprawiajcie takiego w duchu cichości, upatrując każdy samego siebie, abyś i ty nie był kuszony. |
| Gal. 6:1. |
| Nauczmy się dobrze tej lekcji ganienia drugich w sposób bardzo łagodny, bardzo rozważny i uprzejmy, raczej przez danie do zrozumienia, niż przez bezpośrednie oskarżanie i wyszczególnianie zła; raczej przez badanie obecnego stanu ich serc, aniżeli wcześniejszego, w którym to stanie, jak wiemy, błądzili. Mniej dbajmy o wymierzenie kary czyniącemu zło, a bardziej o jego poprawę i odwrócenie od grzechu. Nie próbujmy sądzić i karać jeden drugiego za przestępstwa, ale raczej pamiętajmy, że wszystko jest w ręku Pana. W żadnym znaczeniu tego słowa nie mścijmy się, sami nie wymierzajmy kary ani nie odpłacajmy złem za zło. |
| Błądzić jest rzeczą ludzką, stąd wszyscy błądzimy. Napominać z pożytkiem jest rzeczą Boską, stąd tylko nieliczni mogą praktykować tę łaskę. Tylko zaawansowany chrześcijanin, który posiada odpowiednią wiedzę, miłość i samokontrolę zdolny jest dobrze sprawować ten urząd. A jednak w swoim wysiłku udzielenia pomocy drugim musi bardzo starannie czuwać nad samym sobą, ażeby w czasie napominania drugich sam był bez nagany. |
| Równoległe cytaty:
Izaj. 57:15; Rzym. 15:1, 7; 1 Kor. 8:9, 11; 9:22; Żyd. 12:13; Jak. 5:19, 20; Przyp. 24:16; 28:5; Rzym. 8:9, 14, 15; 1 Kor. 4:21; 2 Tes. 3:15; 2 Tym. 2:25; 1 Kor. 10:12. |
| Pieśni:
198, 78, 95, 105, 125, 166, 267. |
| Pytania:
Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia, związane z myślą tego tekstu? Jak zostały przyjęte? Jakie były wyniki? |
| |
| 13
STYCZNIA |
|
| Dziatki moje! to wam piszę, abyście nie grzeszyli; i jeźliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. |
| 1 Jana 2:1. |
|
Jeśli stwierdzimy, że z powodu braku wiary lub słabości ciała zrobiliśmy zły krok, przeciwny woli Pańskiej i naszym najlepszym duchowym interesom, to ani chwili nie powinniśmy zwlekać z zawróceniem z tej drogi i wzywaniem Pana. Mamy ołtarz poświęcony drogocenną krwią Chrystusa, pod każdym względem ważniejszy od tego, który Abraham poświęcił krwią typowych zwierząt, a Apostoł nas upomina: "Przystąpmyż tedy z ufnością [śmiało, pełni wiary] do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia, i łaskę znaleźli ku pomocy czasu przygodnego" (Żyd. 4:16).
|
|
Nie wypada, by dziecko Boże grzeszyło, lecz jeśli grzeszy, pokuta umożliwi mu poleganie na skutecznym orędownictwie Jezusa Chrystusa, Onego Sprawiedliwego. Jak biegły prawnik przedstawia każdą dobrą rzecz na korzyść swego klienta, a zło w możliwie najlepszym świetle, tak Jezus, nasz Adwokat, przykrywa Swoją zasługą wszystkie nasze skazy, a ciesząc się łaską Niebiańskiego Trybunału, skutecznie oręduje na naszą, Swoich klientów, korzyść.
|
| Równoległe cytaty:
Jan 16:7; Rzym. 3:20-26; 4:24; 25; 8:34; 10:4; 1 Kor. 1:30; 2 Kor. 5:18; Filip. 3:9 Żyd. 7:25; 9:24; 1 Jana 1:7; 2:2; 4:10.
|
| Pieśni:
190, 15, 168, 178, 187, 290, 207.
|
| Pytania:
Jakie doświadczenia tego tygodnia odesłały mnie do Orędownika? Jaki był tego skutek?
|
| |
| 14
STYCZNIA |
|
| Ja tedy tak bieżę, nie jako na niepewne; tak szermuję nie jako wiatr bijąc. |
| 1 Kor. 9:26 |
| Z powodu słabości ludzkiej natury wielką pomocą okaże się podjęte ze zrozumieniem, zupełne poświęcenie woli, całkowita mobilizacja wszystkich zdolności i talentów umysłu i ciała. Ktokolwiek przyjmuje ten właściwy pogląd na temat swego poświęcenia się Panu i zaciągu do armii Pańskiej, stwierdza, że nie ma niczego więcej do oddania Panu, i stąd, każdą mogącą zaistnieć walkę woli zakończy ostateczną decyzją: "Aleć ja i dom mój będziemy służyć Panu". Jak ważnym więc jest, by wszyscy żołnierze zdali sobie sprawę z tego, że czas ich mobilizacji trwa aż do śmierci i że nie ma mowy o rozważaniu jakiejkolwiek sugestii wycofania się z walki i zaprzestania choćby na jedną godzinę dobrego boju wiary. |
|
Ażeby pomyślnie kontynuować chrześcijańskie życie, niezbędna jest znajomość wszystkiego, co mamy czynić, stała ocena tego i zachowanie do końca w polu widzenia. Bo jak niedorzecznym byłoby spodziewanie się przez ludzi nagrody na wyścigach, których warunki i kierunki nie są znane, tak niedorzecznym byłoby spodziewanie się obiecanej w Królestwie nagrody z Chrystusem, gdyby warunki, cel biegu i bieżnia nie były znane ani przestrzegane.
|
| Równoległe cytaty:
2 Kron. 20:15,17; Ps. 19:6; Kazn. 9:11; 1 Kor. 9:24-27; Gal. 5:7, Fil. 2:16; 3:14,15; Żyd. 6:20; 12:1,2; Efez. 6:11,17; 1 Kor. 16:13; 2 Tym. 2:3,4; 4:7; Żyd. 12:10; 10:32; 11:34; 1 Tym. 6:12.
|
| Pieśni:
20, 13, 78, 154, 145, 266, 273. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu mój bieg chrześcijański i walka były określone i celowe? Dlaczego? Jak? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami? |
| |
| 15
STYCZNIA |
|
| I czegoż Pan chce po tobie; tylko abyś czynił sąd, a miłował miłosierdzie i pokornie chodził z Bogiem twoim. |
| Mich. 6:8 |
| Wszyscy przyznają, że te wymagania są bardzo rozumne. Oczywistym jest, że Bóg nie może żądać mniej od tych, których przygotowuje do przyszłego sądzenia świata. Trzy zalety wymienione przez Proroka mieszczą się w jednym słowie, Miłość. Miłość wymaga, abyśmy sprawiedliwie postępowali wobec swoich bliźnich, braci, rodzin i siebie samych, abyśmy starali się rozwijać ocenę praw drugich - praw fizycznych, moralnych i intelektualnych oraz wolności - a oceniając je, nie powinniśmy w żadnym znaczeniu tego słowa ich ograniczać lub im zaprzeczać. |
|
Sumą wszystkich obowiązków chrześcijanina jest wypełnianie prawa miłości wobec Boga i człowieka. Oddanie każdemu człowiekowi tego, co mu się należy, okazywanie współczucia słabemu, nieszczęśliwemu i cierpiącemu oraz głębokie ocenienie Boskiego charakteru oparte na znajomości swoich własnych słabości i ograniczeń, w kontraście z Boską doskonałością, stanowią pełną trudu drogę do właściwego postępowania wobec Boga i człowieka.
|
| Równoległe cytaty:
Mat. 22:36-40; 5 Mojż. 10:12; Ps. 41:2; Mar. 11:25,26; Efez. 4:32; Kol. 2:13; 5 Mojż. 5:33; Mat. 11:29; Jan 13:4-17; Fil. 2:5-8; 1 Piotra 5:5,6; 1 Jana 1:7. |
| Pieśni:
1, 198, 267, 95, 13, 196, 20. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu postępowałem sprawiedliwie, miłosiernie i pokornie? Co pobudzało mnie do tego? Jakie były wyniki?
|
| |
| 16
STYCZNIA |
|
| W modlitwie ustawiczni. |
|
Rzym. 12:12.
|
|
Drodzy współuczniowie Pana, mamy błogosławiony przywilej ustawicznego trwania w modlitwie, modlenia się zawsze, to znaczy, wznoszenia swoich serc i umysłów do Boga w każdym czasie i na każdym miejscu oraz zdawania sobie każdego dnia i o każdej godzinie sprawy z tego, że Ojciec i nasz drogi Pan Jezus ciągle z nami przebywają. A kiedy obowiązki dnia zostają wypełnione pod Jego okiem i nadzorem lub zawsze, kiedy nasza dusza odczuwa potrzebę modlitwy, jak cennym jest przywilej, gdy na odosobnieniu, sam na sam z Bogiem, możemy zrzucić ciężar z serca.
|
| Modlitwa jest duchową łącznością człowieka z Bogiem. Bóg, w przeciwieństwie do człowieka, nigdy nie jest zmęczony przychodzeniem wiernych do Niego. Zatem, wierni zawsze mają dostęp do Boga w modlitwie w imieniu Jezusa. Z jaką więc wdzięcznością, powinniśmy stale oceniać ten przywilej i korzystać z niego! On nas podniesie na duchu i pozyska dla nas błogosławieństwa w inny sposób nieosiągalne. Te błogosławieństwa będą dwojakiego rodzaju: jedne, pochodzące z rozwijania przez nas ducha modlitwy (introspektywny wynik modlitwy) i drugie, będące darami w odpowiedzi na modlitwy. |
| Równoległe cytaty:
Łuk. 18:1-8; 1 Tes. 5:17; Kol. 4:2; Efez. 6:18, 19; Dz.Ap. 12:5; 2:42; Ps. 27:8; 145:18; Przyp. 15:8; Izaj. 55:6; Mat. 6:5-15; 7:7, 8; 1 Tym. 2:8; Jak. 5:16; Jud.20.
|
| Pieśni:
274, 35, 69, 115, 219, 239, 323. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu modliłem się ustawicznie? Dlaczego? Jak? Gdzie? |
| |
| 17
STYCZNIA |
|
| Samych siebie w miłości Bożej zachowajcie. |
| Jud. 21. |
|
Codziennie i w każdej chwili, możemy zachowywać samych siebie w miłości Pańskiej przez posłuszeństwo zasadom sprawiedliwości i wzrastającą miłość do tych zasad. Mamy też radować się z każdego doświadczenia życiowego - z jego prób, trudności, smutków, zawodów, itp. - nie mniej jak z jego przyjemności, jeśli Pan, przez któryś z tych środków lub przez wszystkie, będzie nas pouczał i udzielał możliwości jaśniejszego wglądu w nasze własne słabości i lepszej wnikliwości w on doskonały zakon wolności i miłości, w zakon który On ustanowił i wobec którego wymaga pełnego i lojalnego poddania serca.
|
| tekst Johnson |
| Równoległe cytaty:
5 Mojż. 33:3,12; Ps. 63:4; 146:8; Izaj. 38:17; Jer. 31:3; Jan 3:16; 14:21,23; 16:27; 17:10,23,26; Rzym. 5:8; 2 Kor. 13:11; Efez. 2:4; Kol. 3:14; 1 Jana 3:1; 4:8-19; Mat. 5:43-48: 19:19; Joz. 22:5; Ps. 91:14; Jan 13:14,15,34,35; 15:12-19.
|
| Pieśni:
166, 95, 165, 196, 198, 267, 201. |
| Pytania:
Czy, w tym tygodniu zachowywałem samego siebie w miłości Bożej? Jak? Dlaczego? W jakich okolicznościach? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?
|
| |
| 18
STYCZNIA |
|
| W pracy nie leniwi, duchem pałający, Panu służący. |
| Rzym. 12:11. |
|
Niech wszyscy, którzy pragną skutecznie biec w zawodach, zwracają baczną uwagę na swoją gorliwość i aktywność w Pańskiej służbie. Jeśli zagrzebiemy jeden lub więcej naszych talentów pod ciężarami światowych trosk i przeszkód, których możnaby uniknąć lub nie brać pod uwagę, jeśli zagrzebiemy je pod światową ambicją, swoją lub rodziny - czy to przez marnowanie poświęconego czasu na naukę, filozofię, muzykę, sztukę, handel, politykę, przyjemności, czy przez zbytnie pobłażanie pysze i upodobaniom - to ostatecznie, jako niewierni słudzy, zostaniemy wrzuceni w ciemności zewnętrzne.
|
|
Aktywność w sprawach życiowych, szczególnie w Pańskiej służbie, jest niezbędna do uzyskiwania pomyślności. Kiedy do aktywności doda się gorliwego ducha, płonącego entuzjazmem, warunki powodzenia będą lepiej spełnione. A gdy ta aktywność i gorliwość będą oddane Panu pod kierunkiem mądrości, to przyniosą korzyść Jego sprawie a osoba przejawiająca te zalety będzie bardzo rozwinięta.
|
| Równoległe cytaty:
Aktywność w sprawach życiowych, szczególnie w Pańskiej służbie, jest niezbędna do uzyskiwania pomyślności. Kiedy do aktywności doda się gorliwego ducha, płonącego entuzjazmem, warunki powodzenia będą lepiej spełnione. A gdy ta aktywność i gorliwość będą oddane Panu pod kierunkiem mądrości, to przyniosą korzyść Jego sprawie a osoba przejawiająca te zalety będzie bardzo rozwinięta.
|
| Pieśni:
277, 20, 13, 266, 272, 208, 78. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu byłem gorliwy? W czym? Jakie były wyniki? |
| |
| 19
STYCZNIA |
|
| O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem moim. |
|
Ps. 119:97.
|
|
Wielkim przywilejem chrześcijanina jest studiowanie Słowa Pańskiego, a jednak wiele badań odbywa się bez celu. Studiowanie, które nie zostaje wprowadzone w czyn, jest gorsze niż strata czasu. Lud Boży powinien rozsądnie wykorzystać każdą sposobność, by zdobyć wiedzę o Boskim Planie, nawet gdyby to wymagało wyrzeczeń. A jednak dziecko Pańskie powinno dbać o to, by ofiarowane korzyści osobiste i wygody były jego własnymi korzyściami i wygodami, a nie głównie korzyściami i wygodami drugich. Studiowanie Biblii, które dokonuje się kosztem drugich, jest raczej dowodem samolubstwa, aniżeli posiadania ducha Miłości Bożej.
|
|
Słowo Boże jest najcenniejszym dziedzictwem chrześcijanina. Jego doktryny, przykazania, obietnice, napomnienia, proroctwa, historie i typy są godne miłości chrześcijanina i ją wzbudzają. Nie ma dla chrześcijanina przyjemniejszych i bardziej zajmujących tematów do rozmyślań od tych w Biblii. Inne tematy nie przynoszą większego błogosławieństwa tym, którzy rozmyślając o biblijnych, prowadzą życie zgodne z nimi, ponieważ są one duchem i żywotem.
|
| Równoległe cytaty:
Ijob 23:12; Ps. 1:2; 19:8-12; 40:9;119:16,20,24,35,47,48,54,70,77,92,103,111,113, 119, 127, 131,140,143,159,162-167,174; Jer.15:16; Łuk. 4:22; 11:28; Dz.Ap. 17:11; Rzym. 15:4; Kol. 3:16; 2 Tym. 2:15; 3:15-17.
|
| Pieśni:
22, 49, 79, 238, 296, 311, 315. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu znajdowałem przyjemność w Słowie i czy o nim rozmyślałem? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?
|
| |
| 20
STYCZNIA |
|
| Jeśli znosicie karanie, Bóg się wam ofiaruje jako synom; albowiem któryż jest syn, któregoby ojciec nie karał? |
| Żyd. 12:7. |
|
Charakteru nic można zupełnie rozwinąć bez doświadczeń. On jest jak roślina: najpierw jest bardzo delikatny, wymaga obfitości słonecznego światła miłości Bożej, częstego podlewania deszczem Jego łaski, znacznego doskonalenia przez stosowanie wiedzy o Boskim charakterze, stanowiącej dobrą podstawę wiary i natchnienie do posłuszeństwa. A wówczas, w taki sposób rozwinięty pod wpływem tych sprzyjających warunków, jest gotowy do poddania się procesowi oczyszczania i zdolny znosić pewne trudy. I stopniowo, w miarę jak rozwija się siła charakteru, zastosowane do niego próby służą jedynie do rozwinięcia większej siły, piękności i łaski, aż ostatecznie charakter jest utwierdzony, rozwinięty, ustalony, udoskonalony - przez cierpienia.
|
|
Jeśli nasi naturalni ojcowie karali nas dla naszego dobra, to nie powinniśmy źle sądzić naszego Niebiańskiego Ojca, gdy nas karze dla naszego dobra. Brak takich karań byłby dowodem, że nie jesteśmy Jego synami. Doznawanie takich karań dowodzi Jego Ojcostwa, a naszego synostwa. Dlatego niech karania nas nie zniechęcają, lecz niech będą zapewnieniem, że jesteśmy synami Bożymi i niech nas zachęcają do poprawy.
|
| Równoległe cytaty:
Żyd. 12:4-14; 5 Mojż. 8:5; 2 Sam. 7:14; Ijob 5:17; Ps. 94:12; Przyp. 13:13-24; 19:18; 22:15; 23:13,14,24; 29:15,17; Obj. 3:19. |
| Pieśni:
307, 63, 67, 110, 293, 328, 333. |
| Pytania:
Jakie miałem w tym tygodniu doświadczenia związane z karaniem? Jak je znosiłem? Jaki skutek wywarły na mnie?
|
| |
| 21
STYCZNIA |
|
| Jeźli kto chce iść za mną, niechajże samego siebie zaprze, a weźmie krzyż swój, i naśladuje mię! |
| Mat. 16:24. |
|
Niesienie krzyża jest blisko spokrewnione z samozaparciem, chociaż między tymi pojęciami można zauważyć pewną różnicę. Samozaparcie bardziej pozostaje w związku z biernym posłuszeństwem i wytrwałością dla Pana. Niesienie krzyża wiąże się raczej z działalnością w służbie Pańskiej, która, jak stwierdzamy, jest przeciwna naszym naturalnym skłonnościom. Wierność w samozaparciu oznacza odwagę i gorliwość, niesienie krzyża oznacza zwycięstwo. Nasze samozaparcia mogą być zwycięstwami w naszych własnych sercach. Inni mogą o nich nic nie wiedzieć i nie powinni wiedzieć, jeśli pragniemy otrzymać pełnię Pańskiego błogosławieństwa. Jednak niesienie krzyża może być widziane, przynajmniej do pewnego stopnia, przez tych, którzy są z nami w bliskim kontakcie, a szczególnie przez tych, którzy postępują tą samą "wąską drogą".
|
|
Samozaparcie w chrześcijańskim znaczeniu nie jest, po prostu powstrzymywaniem się od swoich praw, lecz jest powstrzymywaniem się od swoich praw na rzecz Pana. Niesienie krzyża oznacza poddanie się woli Pana w służbie pod wpływem wiary, nadziei, miłości i posłuszeństwa we wszystkich sprawach życia, szczególnie w okolicznościach nieprzyjaznych. Jedynie ci, którzy praktykują takie samozaparcie i takie niesienie krzyża są prawdziwymi naśladowcami Chrystusa i jako tacy przy końcu swej drogi będą wynagrodzeni przez Pana uczestnictwem w chwalebnym Królestwie Chrystusa.
|
| Równoległe cytaty:
1 Mojż. 22:1-12; 2 Sam. 24:24; Mat. 8:19-22; 10:37-39; 13:44-46; 19:12,121; Łuk. 5:11,27,28; 14:33; 18:27-30; 21:2-4; Dz.Ap. 20:22-24; Rzym. 6:1-11; 14:1-22; 15:15; 1 Kor. 8:13; 9:12,15,18,19,23-27; 10:24; Fil. 3:7-9; Tyt. 2:12; 1 Piotra 2:11, 16; 4:1,2.
|
| Pieśni:
279, 8, 14, 47, 134, 192, 277.
|
| Pytania:
Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia, związane z myślą tego tekstu? Jak je przyjąłem? Jak się zakończyły? |
| |
| 22
STYCZNIA |
|
| Zmacniajcie się (a posili Bóg serca wasze) wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu. |
|
Ps. 31:25.
|
| Wygląda na to, że przeciwnik czasami usiłuje zniechęcać nas przez nasuwanie myśli, że próby i trudy "wąskiej drogi" ofiary, tak czy owak, są bezcelowe i że moglibyśmy z nich zrezygnować. W jaki sposób powinniśmy wtedy postępować? Powinniśmy naśladować naszego Pana i szukać oblicza Ojca, pragnąc dowiedzieć się, czy wszystkie swoje sprawy wobec Niego naprawiliśmy, pragnąc zapewnień, iż On w dalszym ciągu nas pochwala, mimo że świat może nas nienawidzić i wszelkimi sposobami mówić źle o nas a także zabiegać o świeże dowody potwierdzające, że z nami będzie dobrze, że Pan da nam dział w zmartwychwstaniu sprawiedliwych do życia wiecznego. |
|
Mający nadzieję w Panu, są to ci, którzy polegają na Jego Słowie i Opatrzności. Skoro Bóg jest po ich stronie, mogą być odważni, bez względu na to, jak trapiącymi byłyby okoliczności ich życia, zdając sobie sprawę, że one wszystkie muszą działać w kierunku wzmocnienia ich charakterów w podobieństwie do Chrystusa. Niech te rozważania dodadzą im odwagi i wzmocnią w każdym dobrym słowie i uczynku, aż wszystkie będą przyjemne w oczach Tego, który tak życzliwie im błogosławi.
|
| Równoległe cytaty:
5 Mojż. 31:23; Joz. 1:5-9; 1 Kron. 22:13; 2 Kron. 15:7; 19:11; 32:7, 8; Ps. 25; 27; Ezech. 2:6; 3:9; Jan 16:33; Rzym. 8:35-39; 1 Kor. 16:13; Efez. 1:19; 3:16; 6:10; Kol. 1:11; 2 Tym. 1:7.
|
| Pieśni:
110, 137, 183, 197, 200, 273, 313. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu zostałem zachęcony i wzmocniony? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były wyniki? |
| |
| 23
STYCZNIA |
|
| Każdy tedy, jakim jest powołany, bracia! takim niechaj zostaje przed Bogiem. |
| 1 Kor. 7:24. |
|
Czasami wydaje się, że obowiązki są z sobą w sprzeczności, lecz w istocie tak nie jest. Pierwszym obowiązkiem chrześcijanina jest serdeczne uznanie we wszystkich sprawach życia swego Stworzyciela i Pana. Jego następny obowiązek, jeśli on jest mężem i ojcem, odnosi się do jego żony i dzieci lub, jeśli ona jest żoną i matką, odnosi się do jej męża i dzieci. Umowa małżeńska, według Boskiego porządku, jest jakby pierwszym długiem hipotecznym obciążającym czas każdego męża i czas każdej żony. Wymagania tego długu muszą być z rozsądkiem spełnione, zanim możnaby cokolwiek zrobić dla kogoś innego.
|
|
Duchem tego wieku jest niepokój. Prawie każdy szuka jakiejś zmiany w życiu. Zadowolenie powinno w takim stopniu cechować charakter chrześcijanina pośród przeważającego niezadowolenia, aby był zadowolony z tego, gdzie jest i z tego, co posiada. W tym stanie powinien pozostawać, aż Pan wskaże potrzebę zmiany. Wiara w Boga zapewni takiego ducha.
|
| Równoległe cytaty:
1 Kor. 7:20; Łuk. 3:12-14; Efez. 6:5-8; 1 Mojż. 2:15; Przyp. 10:4, 5; 12:11, 24; 13:4, 11; 14:23; 20:13; 22:29; 31:27; Kazn. 9:10; 11:6; Rzym. 12:11; Efez. 4:28; 1 Tes. 4:11, 12; 2 Tes. 3:10-12.
|
| Pieśni:
4, 134, 208, 307, 277, 267, 275. |
| Pytania:
Co uczyniłem w tym tygodniu, by pozostać w swoim powołaniu? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Co z tego wynikło? |
| |
| 24
STYCZNIA |
|
| Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego. |
| Przyp. 3:3. |
|
Sprawiedliwość jako pierwszy zarys przykazania miłości nie jest jedynym jej wymaganiem. Ono bowiem żąda, aby nasza miłość, wychodząc poza wymagania ścisłej sprawiedliwości; pobudzała nas do przejawiania miłosierdzia i przebaczenia. Okazując w taki sposób miłosierdzie, naśladujemy miłość Bożą. Stąd w postępowaniu z innymi ludźmi, którzy podobnie jak my są upadli i niedoskonali, pamiętajmy o tej cesze nie tylko dlatego, by okazywać sprawiedliwość, ale także miłosierdzie, wspaniałomyślność i uprzejmość, nawet wobec niewdzięcznych, abyśmy tym samym mogli być dziećmi naszego Ojca w niebie.
|
|
Prawda jest Słowem Pańskim, a miłosierdzie stosowaniem Słowa Pańskiego w obecnych utrapieniach. Żaden naszyjnik wysadzany drogimi kamieniami nie stanowi lepszej ozdoby od miłosierdzia i prawdy, zdobiących charakter chrześcijański. Umiłowanie miłosierdzia i prawdy powinno być w sercu skrystalizowane. Wtedy bowiem przymioty te stają się naszą wieczną ozdobą, czyniąc nas bardziej pociągającymi od najrzadszego klejnotu lub najkosztowniejszego diamentu, lśniąc jasnym blaskiem wokół nas.
|
| Równoległe cytaty:
Ps. 37:26; 85:11; Przyp. 11:17; 14:21,22,31; 20:28; 21:21; Oz. 4:1; 12:6; Mich. 6:8; Mat. 5:7; 23:23; Łuk. 6:36; Rzym. 12:8; Kol. 3:12,13; Jak. 2:13; Przyp. 23:23; Zach. 8:16,19; 1 Kor. 13:6; Efez. 4:25; 2 Kor. 6:7,8; Rzym. 2:8; Gal. 3:1; 2 Tes. 2:10.
|
| Pieśni:
267, 22, 49, 296, 95, 82, 105. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu uchwyciłem się miłosierdzia i prawdy, czy trwałem w nich i praktykowałem je? Jak? Dlaczego? W jakich okolicznościach? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były rezultaty?
|
| |
| 25
STYCZNIA |
|
| Przetoż nie troszczcie się o jutrzejszy dzień: albowiem jutrzejszy dzień troskać się będzie o swoje potrzeby. |
| Mat. 6:34. |
| Nasz Pan zapewnia nas, że jeśli główną troską naszych serc jest służenie Jemu, krzewienie sprawiedliwości i osiągnięcie Królestwa, które Bóg obiecał tym, którzy Go miłują, to nie potrzebujemy obawiać się przyszłości. Jako Jego uczniowie codziennie będziemy mieli pod dostatkiem prób oraz utrapień i codziennie będziemy wspierać się na ramieniu Pana, w miarę naszych wysiłków, w postępowaniu wąską ścieżką. Z dnia na dzień dosyć będzie tak rozumianego zła i dzięki niech będą Bogu za obietnicę, iż Jego łaska codziennie będzie dla nas wystarczająca. |
|
Troski ryją bruzdy nie tylko na czole, lecz także w sercu. To serce, które w każdej potrzebie dostatecznie ufa Boskiej opatrzności, nie tylko jest wolne od trosk, ale spoglądając z nadzieją w przyszłość, także jest pełne radości i pokoju. Dlatego posiadanie obietnicy życia obecnego i przyszłego jest korzystne we wszystkich sprawach.
|
| Równoległe cytaty:
Mat. 6:25-33; Ijob 39:3; Ps. 104:10, 11; 147:9; Łuk. 12:24-26,31; Fil. 4:19; 1 Król. 3:13; Ps. 34:10; 37:25; Rzym. 8:32; Ps. 127:2; Mat. 13:22; Łuk. 21:34; 1 Kor. 7:32,33; Fil. 4:6; 2 Tym. 2:4; Ps. 37:5; 55:23; Jer. 17:7,8; Żyd. 13:5. |
| Pieśni:
56, 307, 93, 106, 63, 313, 328. |
| Pytania:
Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia związane z myślą powyższego tekstu? Jak je przyjąłem? W czym okazał się ich wynik? |
| |
| 26
STYCZNIA |
|
| A gdy pościcie, nie bądźcie smętnej twarzy, jako obłudnicy. |
| Mat. 6:16. |
|
Post jest szczególnie godny polecenia ludowi Pańskiemu wtedy, kiedy czasami odczuwa brak uduchowienia i jest wystawiony na srogie pokusy ze strony świata, ciała i diabła, ponieważ przez osłabienie siły fizycznej i witalności, post może pod każdym względem pomóc pełnokrwistym i popędliwym w samokontroli. Wierzymy, że większości chrześcijan mógłby pomóc sporadyczny post, okresowa bardzo prosta dieta lub zupełne powstrzymanie się od pokarmu. Ale poszczenie, by być widzianym, by wyróżniać się wśród ludzi albo uważać to za oznakę pobożności, byłoby istotnie szkodliwe i prowadziłoby do duchowej pychy i hipokryzji, które daleko przewyższyłyby korzyści wypływające z postu jako skutku samoograniczenia.
|
|
Ci, którzy się trapią, aby drugim pokazać, iż są religijni, są tak samo źli jak ci, którzy się modlą i dają jałmużnę, aby byli widziani przez ludzi. Postem chrześcijanina jest samozaparcie, które powinno się praktykować z wdzięcznością i radosnym ocenieniem, jako pożądaną okazję sławienia Pana. A im więcej samozaparcia chrześcijanin może zamanifestować w tym duchu, tym przyjemniejsze są wonności wiary, nadziei, miłości i posłuszeństwa wznoszące się w modlitwie do Boga.
|
| Równoległe cytaty:
Izaj. 58:5; 5 Mojż. 12:18; 1 Sam, 2:1; 1 Kron. 16:27; Ezdr. 6:22; Neh. 8:10,12; 12:43; Ps. 4:8; 5:12; 16:5-11; 30:12; 68:4; 89:16, 17; 97:11, 12; 126:5, 6; Łuk. 6:22, 23; Jan 15:11; 16:20, 22, 24, 33; Dz.Ap. 16:25,34; 2 Kor. 6:10; 7:4; 8:2; 12:10; Żyd. 10:34; Jak. 1:2; 1 Piotra 4:13.
|
| Pieśni:
248, 41, 151, 179, 204, 247, 310.
|
| Pytania:
Czy w tym tygodniu radowałem się, czy smuciłem w praktykowaniu samozaparcia? Dlaczego? Z jakimi wynikami? |
| |
| 27
STYCZNIA |
|
| Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi. |
|
Przyp. 4:23.
|
|
Serce musi być strzeżone ze wszelką pilnością, tak w związku z tym, co do niego wchodzi, jak i z tym, co z niego wychodzi. z wielką uwagą i troską powinniśmy zagrodzić złu dostęp do swego serca i napełniać je dobrem. Jeśli tak będziemy postępować, rezultatem naszego życia będzie dobro a nie zło. Bo jak człowiek myśli w swoim sercu, takim jest! W ten sposób kształtują się nasze charaktery, a tym samym, nasz los jest określony.
|
|
Serce musi być strzeżone ze wszelką pilnością, tak w związku z tym, co do niego wchodzi, jak i z tym, co z niego wychodzi. z wielką uwagą i troską powinniśmy zagrodzić złu dostęp do swego serca i napełniać je dobrem. Jeśli tak będziemy postępować, rezultatem naszego życia będzie dobro a nie zło. Bo jak człowiek myśli w swoim sercu, takim jest! W ten sposób kształtują się nasze charaktery, a tym samym, nasz los jest określony.
|
| Równoległe cytaty:
5 Mojż. 5:29; 6:5,6; 1 Kron. 28:9; 2 Kron. 12:14; Ps. 22:27; 31:11; 57:8; Przyp. 14:30; 16:1; Jer. 17:9,10; Mat. 5:8; 9:4; 15:18,19; Rzym. 2:5; 10:8; Żyd. 3:8; 4:12.
|
| Pieśni:
183, 130, 125, 78, 136, 1, 13.
|
| Pytania:
Czy w tym tygodniu pilnie strzegłem swego serca? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jaki był skutek?
|
| |
| 28
STYCZNIA |
|
| Kto zwycięży, ten będzie obleczony w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z ksiąg żywota, ale wyznam imię jego przed obliczem Ojca mojego i przed Aniołami jego. |
| Obj. 3:5. |
|
Wierni zwycięzcy czuwają i zachowują swoje szaty nieskalane przez świat, "nie pokalali szat swoich" i "zachowali samych siebie niepokalanymi od świata". Oni nie pozwolili, aby grzech ich pokalał i odłączył od Pana, ale szybko starali się o drogocenną krew, którą otrzymywali do usunięcia każdej plamy. Tak serdecznie sprzeciwiali się grzechowi i tak gorąco usiłowali zachować swoje szaty bez plam. że przeciwnik nie mógł im zaszkodzić - "on złośnik nie dotyka się go". To wszystko pokazuje, że swoją wolę zupełnie poddali woli Chrystusa, oni "z nim umarli" i dlatego nie mogli dobrowolnie grzeszyć.
|
|
Zwycięzca osiągnie najwyższą zdobycz, czysty charakter, który wpisany w przymierze przez wypełnianie nałożonych przez nie zobowiązań, nigdy nie będzie wymazany. Przeciwnie, taki charakter będzie wysławiany przez Syna przed Ojcem i świętymi aniołami. Będzie stanowił wyposażenie honoru, działalności i nagród w Królestwie. Będzie trwał na wieki, jak to wyraził Psalmista "serce wasze żyć będzie na wieki".
|
| Równoległe cytaty:
1 Król. 19:18; Ezech. 9:4; Efez. 5:25-27; Obj. 19:8; Ps. 45:15; Mat. 7:21; Obj. 12:11; Neh. 13:14; 2 Mojż. 32:32,33; Ps. 69:29; Obj. 21:27; 13:8; 17:8; Fil. 4:3; Mat. 10:32; Łuk. 12:8; Mat. 25:21. |
| Pieśni:
201, 192, 312, 125, 230, 58, 92. |
| Pytania:
Jakimi w tym tygodniu były moje doświadczenia i nadzieje związane z myślą powyższego tekstu? Co było tego wynikiem? |
| |
| 29
STYCZNIA |
|
| Początek mądrości jest bojaźń [cześć] Pańska. |
| Ps. 111:10 |
|
To jest jedyna właściwa postawa stworzenia wobec swego Stwórcy, Autora naszego istnienia, Stworzyciela, Zachowawcy i Pana całego Wszechświata. Dlatego, gdy On mówi, nasze uszy powinny ze czcią nasłuchiwać Jego głosu, a wszelka siła wewnętrzna czuwać, by wypełniać Jego rozkazy. Nasze bezpieczeństwo, nasze szczęście i ta szlachetność charakteru, która pobudza do miłości i wdzięczności, a która także natychmiast mądrze zwraca uwagę na naukę i postęp w wiedzy oraz mądrości, przede wszystkim całkowicie zależy od naszej najwyższej czci dla Pana. I dlatego Pan będzie podsycał w nas i udoskonalał właściwą cześć synowską, jaka się należy Jego imieniu.
|
| 5 Mojż. 4:6; 5:29; 6:2; 10:12; Ijob 28:28; Ps. 111:1-9; 25:8-14; Przyp. 1:7-9,21-23; 2:1-11; Kazn. 8:12; Sof. 3:7; Mal. 3:16; Mat. 11:25-30; Łuk. 1:49,50; Jan 14:15-17; Dz.Ap. 10:35. |
| Równoległe cytaty:
5 Mojż. 4:6; 5:29; 6:2; 10:12; Ijob 28:28; Ps. 111:1-9; 25:8-14; Przyp. 1:7-9,21-23; 2:1-11; Kazn. 8:12; Sof. 3:7; Mal. 3:16; Mat. 11:25-30; Łuk. 1:49,50; Jan 14:15-17; Dz.Ap. 10:35.
|
| Pieśni:
11, 55, 83, 63, 202, 130, 176. |
| Pytania:
Czy w tym tygodniu czciłem Boga? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Czy doznałem dobra w wyniku tego doświadczenia? |
| |
| 30
STYCZNIA |
|
| I powiedział im jeszcze podobieństwo do tego zmierzające, iż się zawsze potrzeba modlić, a nie ustawać. |
| Łuk. 18:1. |
|
Jak błogosławione jest zapewnienie, że przywilej modlitwy jest zawsze dostępny dla dziecka Bożego! Jak chwalebne jest zapewnienie, że życzliwa nam wszechmocna Miłość zasiada na tronie! To powinno być dla nas zachętą w każdym zamieszaniu, gdyż wszechmocna Miłość jest niezwyciężona. Dlatego, nigdy nie upadniemy w jarzmie z Bogiem. Nasza siła sprosta każdemu wymaganiu, a nasze zwycięstwa będą następowały szybko po sobie, jedno po drugim, aż zupełny podbój będzie dokonany w Chrystusie Jezusie i przez Niego.
|
|
Jak błogosławione jest zapewnienie, że przywilej modlitwy jest zawsze dostępny dla dziecka Bożego! Jak chwalebne jest zapewnienie, że życzliwa nam wszechmocna Miłość zasiada na tronie! To powinno być dla nas zachętą w każdym zamieszaniu, gdyż wszechmocna Miłość jest niezwyciężona. Dlatego, nigdy nie upadniemy w jarzmie z Bogiem. Nasza siła sprosta każdemu wymaganiu, a nasze zwycięstwa będą następowały szybko po sobie, jedno po drugim, aż zupełny podbój będzie dokonany w Chrystusie Jezusie i przez Niego.
|
| Równoległe cytaty:
Łuk. 2:37; 11:5-13; 21:36; Mat. 15:27, 28; 21:22; Jan 15:7; 16:23; Rzym. 12:12; Izaj. 62:6,7; Ps. 118:5; 2 Kor. 12:8,9; 1 Tes. 5:17; Żyd. 4:16; 1 Jana 5:14; 3:22; Jak. 1:5, 6; Jer. 29:13.
|
| Pieśni:
239, 1, 26, 50, 56, 57, 136. |
| Pytania:
Jakie miałem w tym tygodniu doświadczenia, związane z myślą tego tekstu? Jak je przyjąłem? Co w nich pomagało lub przeszkadzało? Jakie były wyniki? |
| |
| 31
STYCZNIA |
|
| Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej. |
| Ps. 25:9. |
|
Wspomniane usposobienie jest niezbędne dla tych, którzy chcieliby otrzymać mądrość pochodzącą z góry. Takie jednostki muszą posiadać pokorną ocenę swoich własnych słabości i braku mądrości, w przeciwnym bowiem razie nie mogliby dobrowolnie i szczerze przyjąć mądrości, której spodobało się Bogu udzielić w teraźniejszym czasie tylko tym, którzy posiadają odpowiednio usposobione serce. Można także zauważyć, że ta pokora umysłu jest niezbędna jako podstawa zdrowego rozsądku, bo któż mógłby myśleć sprawiedliwie, rozsądnie, bezstronnie, jeśli przede wszystkim nie miałby pokornego usposobienia? A więc musimy się zgodzić z tym, że pokora jest podstawowym elementem usposobienia lub umysłu Chrystusowego.
|
|
Aby być pojętnym, trzeba być pokornym. Pokora jest niezbędna, gdy się chce być nauczanym przez Boga. Tylko ci, którzy opróżnią się z siebie, mogą być napełnieni Bogiem. Bowiem tak opróżnieni, są przygotowani do otrzymania wiedzy daleko przewyższającej najwyższe szczyty ludzkiej mądrości, gdyż Bóg Sam będzie ich wielkim Nauczycielem, a Jego mądrość obejmuje wszystkie rzeczy.
|
| Równoległe cytaty:
Ps. 22:27; 37:11; 76:9, 10; 147:6; 149:4; Kazn. 10:4; Izaj. 11:4; 29:19; Sof. 2:3; Mat. 5:5, 38-42; 11:29; 1 Kor. 6:7; 2 Kor. 10:1; Gal. 6:1; Efez. 4:1,2; Kol. 3:12,13; 2 Tym. 2:24,25; 1 Piotra 3:4. |
| Pieśni:
71, 136, 145, 315, 128, 160, 154.
|
| Pytania:
Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia, związane z myślą podstawowego tekstu? Jak je przyjąłem? W czym okazał się ich wynik?
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
