Świecki Ruch Misyjny Epifania


Strona Główna

HISTORIA
	Pastor C.T. Russell Biblia a Izrael

O NAS
	Wierzenia Aktualności Zbory Wydarzenia Kontakt

LITERATURA
	Sztandar Biblijny Teraźniejsza Prawda Manna Książki Broszury - Ulotki


PYTANIA
	Czesto zadawane pytania Książka Pytan

SKLEP
	Sklep Koszyk ( Pusty) Moje zakupy

DOWNLOAD
	Pieśni Programy E-book

PRENUMERATA
	Zasady - Zgłoszenia

LINKI
	Stany Zjednoczone Wielka Brytania Niemcy Francja Litwa Rosja Ukraina Brazylia Republika Czeska Indie

ZOBACZ
	Towarzystwo Biblijne Biblia Gdanska Biblia Internetowa Biblia Gdanska - Starodruk Multimedialny Swiat Biblii Radio EMET

Login:
Has3o:


::	Rejestracja

Codzienna
NIEBIAŃSKA MANNA

STYCZEŃ LUTY MARZEC	KWIECIEŃ MAJ CZERWIEC	LIPIEC SIERPIEŃ WRZESIEŃ	PAŹDZIERNIK LISTOPAD GRUDZIEŃ

LIPIEC

Wybierz datę:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

1 LIPCA

Chodźcież jako dziatki światłości ... obierając to, coby się podobało Panu

Efez. 5:8,10.

Jeśli poświęciliśmy się Bogu przez Prawdę jeśli nasza wola jest martwa, a Pańska w pełni przyjęta w jej miejsce w myśli, słowie i działaniu - to znaczy, że pełnimy wolę Bożą i że otrzymamy nagrodę jako "zwycięzcy", nawet gdybyśmy nigdy nie mieli okazji wygłaszać kazań, udzielać jałmużny ubogim i nigdy nie cierpieli jako męczennicy dla sprawy Prawdy. Zapamiętajmy dobrze, że "ta jest wola Boża [dotycząca was], to jest, poświęcenie wasze". Niech nic nie zachmurza ani zaciemnia tej prawdy - nawet inne prawdy lub błędy. Niech ona dominuje w naszym życiu, a wtedy, jeśli wola Boża jest istotnie naszą wolą, mamy jasno wytyczoną ścieżkę przed nami, co jest bardzo ważne.

Dziećmi światłości są te jednostki poświęcone Bogu, które mają Prawdę. One dostosowują swoje postępowanie do doktryn, przykazań, obietnic, napomnień, proroctw, historii i typów Słowa Bożego. Ciągle też studiują Słowo i usiłują stosować jego zasady w różnych sytuacjach życiowych, żeby w ten sposób mogli się najpierw upewnić, co się Panu podoba, a potem zgodnie z tym postępować.

Równoległe cytaty: Mat. 5:14-16; Jan 12:46; 13:13; 2 Kol. 4:6; 1 Tes. 5:5; 1 Jana 1:7; 2:6,9,10; Rzym. 12:2; Efez. 5:2,15,17; 1 Tes. 4:3; 5:24; Filip. 1:10; 1 Tym. 2:3.

Pieśni: 315, 1, 20, 196, 71, 125, 154.

Pytania: Czy w tym tygodniu, jako dziecko światłości, usiłowałem wypróbować swoje usposobienie, motywy, myśli, słowa i czyny? Jak? Dlaczego? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?

2 LIPCA

Gdy nas hańbią dobrorzeczemy, gdy nas prześladują znosimy

1 Kor. 4:12.

Jeśli jesteś wiernym uczniem (w szkole Chrystusowej), to nie potrwa długo, gdy zauważysz, że doskonałe prawo wolności, prawo Chrystusowe, odróżnia wszelkie myśli i intencje serca i że wtedy, kiedy powinieneś nienawidzieć grzech, nie możesz nienawidzieć grzesznika, posiadając udoskonaloną miłość Bożą w swoim sercu. Jeśli tylko powstaje w nas trochę goryczy wobec tych, którzy nas oczerniają i szkodzą nam, to musimy walczyć aż osiągniemy zwycięstwo, aż każdy nerw naszej istoty będzie w błogiej harmonii z instrukcjami Wielkiego Nauczyciela, który powiedział: "Miłujcie nieprzyjacioły wasze ... módlcie się za tymi, którzy wam złość wyrządzają i prześladują was". Błogosławcie, a nie szkodźcie.

Członkowie ludu Bożego z powodu swojej lojalności wobec Boga i Jego sprawy stali się tarczami gorzkich zarzutów ze strony ludzi niegodziwych. Nie powinni jednak oddawać obelgą za obelgę, lecz raczej odnosić się do nich z dobrotliwością. Lud Boży musi znosić te różne formy wyrafinowanego i wstrętnego prześladowania i zamiast oddawać złem za zło, spokojnie znosić złe traktowanie.

Równoległe cytaty: Dz.Ap. 23:2; 16:23; 14:19; 2 Kor. 11:23-27; 1 Tym. 4:10; Mat. 5:44; 1 Piotra 2:23; 3:9; Łuk. 23:34; Dz.Ap. 7:60; Rzym. 12:20; Dz.Ap. 22:22; 24:25

Pieśni: 299, 3, 57, 93, 305, 325, 326

Pytania: Jakie miałem w tym tygodniu doświadczenia, związane z myślą tego tekstu? Jak je przyjąłem? Jaki z nich wypłynął pożytek?

3 LIPCA

Stawiałem Pana zawsze przed oczyma swemi; a iż on jest po prawicy mojej, nie będę wzruszony

Ps. 16:8.

Kto zupełnie pogrzebał swoją własną wolę w woli Pańskiej, nie doznaje zawodu, lecz w każdej sprawie życiowej widzi wiarą Boskie zarządzenie i nadzór a także słyszy Słowo Pańskie zapewniające go, że "wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są". Jednym ze świadectw osiągnięcia kolejnego stopnia w rozwoju serca jest zdolność cierpliwego przyjęcia przez nas opozycji wielkiego przeciwnika, świata oraz własnego ciała, bez narzekania, bez szemrania, radośnie - jako części ćwiczącego nas doświadczenia, wyznaczonego przez wszechwiedzącego i wszechmiłującego Pana.

Ludzie Boży stawiają Boga na pierwszym miejscu we wszystkich sprawach życia. Kiedy ich interesy są w konflikcie z Pańskimi, to poświęcają oni własne pragnienia na rzecz Pańskich. Pan jest zatem celem ich wszelkich wysiłków. On jest ich głównym ulubieńcem. Miłuje też ich ponad wszystkich innych. Stoi przy ich boku i w żaden sposób nie pozwoli im upaść w ich stałości i stanowisku przed Nim.

Równoległe cytaty: 2 Mojż. 15:2; 5 Mojż. 10:12; 13:3; Ps. 37:4; 45:11; 66:8,9; 73:25,26; 91:14; Izaj. 12:2; 33:22; Dan. 3:17; Mar. 12:29-33; Rzym. 8:35-39; Juda 24

Pieśni: 176, 177, 165, 339, 114, 307, 228

Pytania: Jak w doświadczeniach tego tygodnia stawiałem Pana na pierwszym miejscu? Jak to mnie powstrzymywało od upadku?

4 LIPCA

Któż uwierzył kazaniu naszemu, a ramię Pańskie komu objawione jest?

Izaj. 53:1.

Powołanie członków Kościoła w obecnym czasie pozwala świecić ich światłości i w ten sposób sprowadzać prześladowanie oraz pozwala im trwać w prześladowaniach dla sprawy sprawiedliwości, ćwicząc należycie w cierpliwości, braterskiej uprzejmości, współczuciu i miłości w stosunku do prześladowców i wszystkich ludzi. Niech więc wszyscy, którzy widzą tę nagrodę i światło Boskiej chwały świecące na obliczu naszego Pana Jezusa Chrystusa, będą wierni warunkom Ojca, Jego powołaniu i służbie dla Niego. Niech ci wszyscy zwracają uwagę na posługę, którą im powierzono i nie ustają. Niech się nie zniechęcają tym czy ludzie ich słuchają, czy nie, czy myślą o nich lub mówią źle. Powinni pamiętać, że gdy próby się skończą, będą składać swoje sprawozdanie Samemu Panu, wtedy nagrodzi On Swoje klejnoty.

Lud Boży przynosi naszej biednej upadłej rasie poselstwo najbardziej podnoszące na duchu, poselstwo, które jest całkowicie przystosowane do jej potrzeb. A jednak jak niewielu przyjmuje je do dobrych i prawych serc! Ośrodkiem tego poselstwa jest Chrystus ukrzyżowany, moc i mądrość Boża, lecz z powodu zaniedbywania przyjęcia tego poselstwa świat nie może uznać Chrystusa jako potężnego Przedstawiciela Jehowy. Nie powinniśmy być zniechęceni z powodu niewiary świata, skoro w taki sposób widzi on chrześcijańskie uczniostwo.

Równoległe cytaty: Jan 1:7,12; 12:38; Rzym. 10:16,17; Jan 7:5; 1 Kor. 1:18,19,24; 2:8; 2 Kor. 4:3,4; Mat. 11:25; 13:13-15; 16:17; Rzym. 1:16,17

Pieśni: 116, 70, 260, 54, 23, 49, 315

Pytania: Czy w tym tygodniu świadczyłem o Panu? W jakich okolicznościach? Jak przyjęto moje świadczenie? Jaki skutek wywarło na mnie i drugich?

5 LIPCA

Broń żołnierstwa naszego nie jest cielesna, ale jest z Boga, mocna ku zburzeniu miejsc obronnych. Burząc rady i wszelaką wysokość, wynoszącą się przeciwko znajomości Bożej, i podbijając wszelaką myśl pod posłuszeństwo Chrystusowe

2 Kor. 10:4,5.

Pamiętajmy, że pierwszym warunkiem przyjęcia nas przez Boga jest lojalne posłuszeństwo Jego Słowu, dowód miłości do Niego i wiary w Niego. Pamiętajmy też, że drugim warunkiem, którego On oczekuje od nas, jest miłość do braci, gotowość do znoszenia cierpień i oddawania życia na rzecz tych, którzy są istotnie prawdziwie poświęconymi dziećmi Boga, usiłującymi chodzić Jego drogami.

Broń żołnierstwa naszego jest przeciwieństwem broni cielesnej, jest nią Duch i Słowo naszego Boga. Ta broń jest wystarczająca do zburzenia fortec zła w nas, wykorzenienia urojeń i tego wszystkiego co wywołuje pychę a także uzdalnia nas do poddania naszych usposobień, myśli, motywów, słów i czynów Chrystusowi, naszej Głowie, co dowodzi, że ta broń jest skuteczna.

Równoległe cytaty: Efez. 6:12-18; 1 Tes. 5:8; 1 Tym. 1:18; 6:12; 2 Tym. 2:3; 4:7; 1 Kor. 2:4; 2 Kor. 6:7; 13:3,4; 1 Kor. 1:19

Pieśni: 266, 20, 272, 198, 183, 130, 13

Pytania: Czego dokonałem w tym tygodniu w zakresie chrześcijańskiej walki? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?

6 LIPCA

Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać

Ps. 25:12.

Nie do nas należy nadzór nad próbami i trudnościami, które mogą spadać na nas. Ale do nas należy podjęcie się poświęcenia samych siebie bez zastrzeżeń Panu i pozostawienie Jemu decyzji jak wielkimi mają być próby i udręczenia, jak wielkimi poświęcenia w postępowaniu pod Jego kierownictwem. Pan może uznać, że niektóre osoby wymagają szczególnych prób, liczniejszych aniżeli inne i że rzeczy, które dla jednych byłyby wielkimi próbami i oznaczałyby wielkie ofiary, dla drugich, z powodu większej miłości do Pana i Jego sprawy oraz większej gorliwości w służbie, mogą być, jak to Apostoł wyraża o własnych, nazywając je "króciuchnym i lekkim uciskiem - który - nader zacnej chwały wieczną wagę nam sprawuje".

Bać się Pana znaczy czcić Go, a człowiek, który czci Boga jest Mu posłuszny z obowiązku i z bezinteresownej miłości. Takiego człowieka Bóg podejmuje się uczyć drogi życia, kierując jego sercem i umysłem tak, by unikał i odrzucał ścieżki zła, a miłował i wybierał ścieżki sprawiedliwości. Jeśli nasza cześć dla Boga jest prawdziwa, to możemy bezwarunkowo ufać, iż On uczyni nasze drogi jasnymi. A nasza wiara spełni się.

Równoległe cytaty: 5 Mojż. 4:10; 10:12,20,21; Joz. 24:14; 1 Sam. 2:30; 12:24; 2 Kron. 19:7; Ps. 2:11; 4:5; 25:13,14; 33:8,10,12; 89:8; 103:13; 145:19; Przyp. 1:7; Izaj. 8:13; Mat. 10:28; Dz.Ap. 13:16,26; 2 Kor. 7:1; Żyd. 12:28; Obj. 11:18

Pieśni: 145, 11, 45, 55, 83, 46, 136

Pytania: Jakimi były w tym tygodniu doświadczenia, mające związek z tym tekstem? Jak zostały wykorzystane? W czym okazał się wynik?

7 LIPCA

Oto Baranek Boży

Jan 1:36.

Wszyscy słudzy Pańscy powinni zwracać uwagę na Pana a nie na samych siebie. Niech każdy z nas skieruje swoją energię na wskazywanie ludziom Baranka Bożego a nie siebie. Skromność jest klejnotem, bez względu na to, gdzie się ją spotyka, jedną z łask Ducha, którą wszyscy z Pańskich poświęconych powinni starać się w wielkim stopniu rozwinąć i dobrze wypolerować. Pamiętajmy, że najlepiej pojęte naśladowanie Jezusa oznacza postępowanie Jego ścieżkami, dokładnie w miarę możliwości starań do takiego postępowania, jakie On czynił i mówił osobiście i z instrukcji, które On nam pozostawił przez Apostołów, odnoszących się do drogi uczestnictwa w Jego cierpieniach, drogi do chwały i nagrody w Jego Królestwie.

Chrystus jest Barankiem Bożym, ponieważ jako niepokalany został odłączony dnia dziesiątego Nisan i jako Baranek Wielkanocny skazany na śmierć czternastego Nisan za lud Boży. Jak baranek poddał się śmierci, a nadproża i odrzwia Domu Bożego pokropione Jego krwią zatrzymały rękę wtórej śmierci przed szkodzeniem nam. Mamy przywilej spożywania Jego pieczonego ciała z przaśnym chlebem szczerości i prawdy oraz gorzkimi ziołami prześladowań itd., podczas gdy stoimy przepasani i obuci, z laską w ręku, zdążając do antytypowego Chanaanu.

Równoległe cytaty: Izaj. 45:22; 65:1,2; Żyd. 12:2; 1 Mojż. 22:7,8; 2 Mojż. 12:3; Izaj. 53:7; Jan 1:29; Dz.Ap. 8:32; 1 Piotra 1:19; Obj. 5:6-14; 14:1,4; 19:7-9; 21:14,22,23; 22:1,3

Pieśni: 190, 5, 28, 168, 178, 157, 155

Pytania: Czy w tym tygodniu spoglądałem na Baranka Bożego? Jak? Z jakimi wynikami?

8 LIPCA

Dom Boży ... który jest kościołem Boga żywego

1 Tym. 3:15.

Kościół Pański, ten jedyny, do którego stosuje się nazwa ecclesia lub Kościół, jest tak nieznaczny, skromny i w porównaniu z bogactwami tego świata tak biedny, że nie jest uznawany ani nie nadaje się do uznania ze światowego punktu widzenia. Nie jest on dziełem ludzkim ani przez człowieka kierowany. Imiona jego członków nie są zapisane na ziemi, lecz w niebie (Żyd. 12:23). Jego Głową i Biskupem jest Pan. Jego prawem jest Pańskie Słowo. Ma on jednego Pana, jedną wiarę, jeden chrzest. Kościół ten jest zbudowany na świadectwach świętych Apostołów i proroków, a Sam Jezus Chrystus jest jego głównym kamieniem węgielnym.

Słowo "kościół" w języku greckim określa wybrane charaktery ludzi Bożych. Wybrani są istotnie "powołanymi", ponieważ są odłączeni przez Pana od królestwa ciemności i panowania szatana a przyprowadzeni do Królestwa drogiego Syna Bożego i pod Jego panowanie. Filarem podtrzymującym ten Kościół i fundamentem, na którym został zbudowany, jest Jezus Chrystus, jego Pan. Kościół założony na tej Skale będzie trwał wiecznie.

Równoległe cytaty: Izaj. 62:12; Mat. 15:13; 16:18; Żyd. 12:23; Efez. 1:22,23; 2:20-22; 5:23-32; Jan 15:1-8; Rzym. 12:4,5; 1 Kor. 3:9; 12:12-28; 2 Kor. 6:16; Żyd. 3:6; Obj. 21:2,9,10

Pieśni: 281, 6, 23, 170, 322, 58, 72

Pytania: Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia, odnoszące się do Kościoła? Jak one na mnie wpłynęły? Jakie były wyniki?

9 LIPCA

A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego

Jan 10:4.

Głos Dobrego Pasterza jest połączeniem różnych dźwięków w taki sposób, w jaki nie mogą być połączone żadne inne głosy. Jego głos brzmi akordem sprawiedliwości, zmieszanym z akordem miłości, a całość zaintonowała mądrość i moc. Teorie, plany oraz koncepcje ludzi i diabłów nie posiadają tak harmonijnego brzmienia jak poselstwo, które Wielki Pasterz przesłał nam przez Swego Syna. Ponadto, gdy prawdziwe owce słyszą głos Dobrego Pasterza, to tak zaspokaja On ich tęsknoty, jak nic innego nie mogłoby ich zaspokoić. Ten głos odpowie im na wszystko, dzięki czemu nie będą dłużej pozostawać w niebezpieczeństwie ulegnięcia urokowi innych dźwięków lub głosów, teorii lub systemów. "Jezus mnie zadowolił, Jezus jest mój".

Pan wypuścił Swoje owce z owczarni Przymierza Mojżeszowego przez Swoją śmierć i ich poświęcenie się Jemu. Jak prawdziwy pasterz nie pędził ich, lecz prowadził, a one postępowały za Nim do zielonych pastwisk i spokojnych wód Słowa oraz błogosławionych ścieżek sprawiedliwości. Owce rozpoznają Jego głos - Prawdę - po słodkim, pocieszającym i harmonijnym brzmieniu. Jest On dla nich żywotem.

Równoległe cytaty: Ezech. 34:2,12,14,23; Jan 14:6; Rzym. 5:1,2 Żyd. 10:19-22; Jan 10:1-18; 15:13; Ps. 23:1-4: Żyd. 13:20; 1 Piotra 5:4; Zach. 11:17; Nah. 1:7; 1 Kor. 8:3; 2 Tym. 1:12; Izaj. 53:6

Pieśni: 284, 286, 288, 257, 12, 87, 145

Pytania: Jak w tym tygodniu Jezus jako Pasterz a ja jako owca działaliśmy wzajemnie wobec siebie? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?

10 LIPCA

Wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego

Łuk. 4:22.

Oświadczenie to powinno być prawdziwe w miarę możliwości w odniesieniu do wszystkich naśladowców zdążających śladem Pana. Ich mowa wypływając z serc przepełnionych sympatią do Prawdy oraz mowa tych wszystkich, którzy ją miłują i jej poszukują powinna być przyjemna i umiarkowana. Ich słowa powinny zawsze mieścić się w granicach słuszności i sprawiedliwości a także ścisłej zgodności z Pańskim Słowem. A ich postawa i postępowanie, jako żywych listów, powinny być zgodne z ich słowami, by nawet nieprzyjaciele się dziwili i brali z nich przykład jako z tych, którzy byli z Jezusem i od Niego się uczyli.

Wdzięczne słowa, które pochodziły z ust Naszego Pana były piękne, głębokie, miłe i pomocne. One dowiodły, że Jezus był wielkim oratorem, przekonywającym mówcą i najbardziej ujmującym kaznodzieją. Jego szczególne zdolności w tych zakresach budziły podziw i zachwyt wśród słuchaczy i powodowały, że mimo woli przyznawali Mu wyższość nad wszystkimi w publicznym przemawianiu. "Nigdy tak nie mówił człowiek, jako ten człowiek".

Równoległe cytaty: Ps. 45:2; Przyp. 15:23; Kazn. 10:12; Izaj. 50:14; Mat. 7:28,29; 13:54; Mar. 1:22; 6:2; Łuk. 4:32,36; 21:38; Przyp. 25:11; Rzym. 15:4; Jan 7:45,46; 13:31-17:26

Pieśni: 22, 49, 311, 322, 264, 83, 97

Pytania: Która część Słowa była dla mnie w tym tygodniu najbardziej pocieszająca? W jakich okolicznościach?

11 LIPCA

Wszelki, który się z Boga narodził, nie grzeszy; ale ... zachowuje samego siebie, a on złośnik nie dotyka się go

1 Jana 5:18.

Tak długo, dopóki serce (umysł, wola) jest święte, w harmonii z Bogiem i sprawiedliwością, tak długo, jak duch i świętość pozostają w nas, nowy umysł nie może zezwolić na grzech, ale musi być i jest jego oponentem. Mimo licznych walk staczanych z członkami naszego upadłego i słabego ciała, z jego żądzami i pragnieniami, jesteśmy oddzieleni i różni od ciała. Słabości i niedoskonałości ciała nie są przypisywane nowemu umysłowi w Chrystusie Jezusie, lecz są uznane za przykre, ukryte pod zasługą okupowej ofiary naszego Pana.

Nowe stworzenie jest spłodzone przez Boga. Jest ono duchową cechą każdego organu mózgu, uzdalniającą każdy organ do pełnego dobrej woli współdziałania w pełnieniu woli Bożej. Dlatego nowe stworzenie, jako wola pragnąca pełnić i pełniąca Boską wolę, nigdy nie grzeszy. To nowe stworzenie trzyma straż nad wszystkimi myślami, motywami, słowami i czynami, podbijając je pod Boską wolę, co uniemożliwia przeciwnikowi splugawienie jednostki spłodzonej przez Boga.

Równoległe cytaty: Jan 1:13; 3:3-5; Jak. 1:18; 1 Piotra 1:5,23; Rzym. 7:17; Jud. 20, 21, 24, 25; Łuk. 22:31,32; Rzym. 16:20; 2 Kor. 4:4; 11:3, Jan 8:44; 1 Jana 2:13,14

Pieśni: 136, 183, 21, 82, 78, 130, 184

Pytania: Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia, mające związek z tym tekstem? Jak zostały przyjęte? Co z tego wynikło?

12 LIPCA

Jeśli was Syn wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie

Jan 8:36.

Prawdziwi uczniowie, zważający na naukę Wielkiego Nauczyciela i usiłujący we wszelkich sprawach być Jego uczniami, są wolni nie tylko od przesądów i ignorancji, lecz także od służenia grzechowi, otrzymując w zamian zdolność właściwego oceniania swoich naturalnych słabości i wad oraz zdolność oceniania Boskich myśli - Prawdy. W konsekwencji ta wolność jest wolnością, która błogosławi, a nie szkodzi, która sprowadza pokorę w miejsce pychy czy chełpliwości, która rozwija cierpliwość w miejsce złości, która powoduje wielkoduszność i życzliwość w miejsce złośliwości i samolubstwa, wolnością, która sprowadza radość i pokój w miejsce niezadowolenia i gorzkości ducha. Naprawdę, tylko Syn może uczynić nas prawdziwie wolnymi.

Syn Boga jest wielkim Wyzwolicielem. On uwalnia najbardziej pożałowania godnych niewolników z najbardziej przygniatającej niewoli (szatana) i z rąk najbardziej okrutnych gnębicieli (grzechu, błędu, samolubstwa, światowości, śmierci i piekła). Syn obdarza uwalnianych najwyższym rodzajem chwalebnej wolności, która pragnie pełnić wolę Bożą, wypływającej z najczystszych pobudek - z wiary, nadziei, miłości i posłuszeństwa w celu otrzymania wiecznego życia. Wszystko jest darem Jego miłości, możliwym dzięki najbardziej wyjątkowej ofierze i posłudze zanotowanej w annałach historii świata.

Równoległe cytaty: Izaj. 49:24-26; 61:1-3; 63:4; Łuk. 4:18; Jan 8:31-35; Rzym. 7:22, 23; 8:2; 2 Kor. 3:17; Gal. 3:28; 5:1; Kol. 3:11; 1 Jana 1:7-9; Obj. 1:5, 5:9

Pieśni: 246, 54, 15, 132, 194, 255, 95

Pytania: Jakimi były w tym tygodniu moje doświadczenia w zakresie chrześcijańskiej wolności? Jak je przyjąłem? Jaki był ich wynik?

13 LIPCA

Szatan sam przemienia się w Anioła światłości. Nie wielka tedy, jeźli tedy słudzy jego przemieniają się jakoby byli sługami sprawiedliwości

2 Kor. 11:14,15.

Na pytanie, jak szatan mógłby być zainteresowany w świadczeniu dobra, odpowiadamy, że przeciwnik, przyjmując szatę anioła światłości i dobroczynności nie czyni tego, by prowadzić świat do światłości, do krzyża Chrystusowego i do Biblii - lecz, by odprowadzać od nich i prowadzić do innej nadziei zbawienia i do innego nauczyciela, by zwieść, gdyby to było możliwe, właśnie wybranych. I pamiętajmy o tym, że słowa naszego Pana wskazują, iż wtedy, kiedy sprawy dojdą do takiego stanu, kiedy szatan będzie wypędzał szatana i leczył choroby, będzie to oczywistym dowodem, że jego tron się chwieje i chyli do upadku - że, inaczej mówiąc, są to ostateczne wysiłki szatana mające na celu zwiedzenie.

W szatanie mamy wroga poddającego próbie nasze serca. W konflikcie z nim, sami i bez pomocy, bylibyśmy, z powodu jego wielkiej przebiegłości, jak karły w ręku olbrzyma. On jest tak przebiegły, że może przedstawić zło za dobro a dobro za zło i dla swoich samolubnych celów powoduje, że jego słudzy robią wrażenie, jak gdyby byli sługami sprawiedliwości tak, że byłby w stanie, gdyby to było możliwe, zwieść istotnie wybranych. Stąd powinniśmy być bardzo czujni wobec zawsze oszukańczych machinacji jego i jego sług.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 3:1-5, 13-15; Jan 8:44; 2 Kor. 11:3,4,13; 2 Tes. 2:9; 20:1-3,7-9; Dz.Ap. 20:29-31; Rzym. 16:17; Gal. 1:8; Filip. 3:18,19; 2 Tym. 3:1-9; 2 Piotra 2; 1 Jana 4:1-6; 2 Jana 7-10; Jud. 4-19; Obj. 2:2,13-15,20-24

Pieśni: 49, 22, 296, 311, 315, 332, 343

Pytania: Czy szatan i jego słudzy usiłowali w tym tygodniu zwieść mnie? Jak? Uległem im czy odniosłem zwycięstwo? Jak? Z jakimi wynikami?

14 LIPCA

Wszelka gorzkość, i zapalczywość, i gniew, i wrzask, i bluźnierstwo, niech będzie odjęte od was, ze wszelaką złością

Efez. 4:31.

Zaawansowanych chrześcijanin ze swego stanowiska wysokiej oceny Boskiego prawa widzi, że w oczach Bożych nienawiść jest morderstwem, obmowa zabójstwem, a zniszczenie dobrego imienia bliźniego jest kradzieżą i rabunkiem. Każda z wymienionych rzeczy uprawiana w Kościele, pośród ludzi wyznających Boga, jest podwójnym złem - zabójstwem i ograbieniem brata. Jedyny wyjątek od zasady niemówienia źle o żadnym człowieku może mieć miejsce wtedy, gdy zaistnieje absolutna konieczność objawienia zła - kiedy przedstawienie tego zła byłoby przeciwne pragnieniom naszego serca, a wyjawilibyśmy je z konieczności - z powodu miłości do drugich, którzy nie poinformowani mogliby zostać skrzywdzeni.

Gorzkość, zapalczywość, gniew, obmowa i złośliwość są uczynkami ciała. Dlatego świętym przystoi pozbycie się ich. Powinniśmy praktykować wiarę, nadzieję, miłość i wytrwałe postanowienie oraz stosować w walce z nimi oczyszczającą moc Słowa. Starajmy się przez wymienione dobre zalety pozbywać się tych naszych uczuć, odwracać od nich naszą uwagę oraz poskramiać je, usuwać i stawać się nieczułymi na nie.

Równoległe cytaty: Rzym. 12:14,18-21; Kol. 3:8,13,19; Tyt. 3:2; Jak. 3:5-18; 4:11; 1 Piotra 2:1,23; 3:9; 1 Kor. 13; Efez. 4:26,32; 5:1,2; 2 Kor. 3:12-18

Pieśni: 194, 130, 198, 215, 95, 196, 165

Pytania: Jakie doświadczenia w tym tygodniu były związane z tym tekstem? Jak je przyjąłem? Jakie były wyniki?

15 LIPCA

Choćbym wynałożył na żywność ubogich wszystkę majętność moję ... a miłościbym nie miał, nic mi to nie pomoże

1 Kor. 13:3.

W wypełnianiu naszych obowiązków wobec drugich nie mamy zapominać, że pieniądze nie są jedyną rzeczą, której ludzie bardzo potrzebują - niektórzy nie potrzebują pieniędzy, lecz potrzebują miłości i sympatii. Nasz Pan był jednym z takich. Jego serce pełne miłości znajdowało stosunkowo mało towarzyskości w mniej lub więcej plugawych umysłach, nawet pośród najszlachetniejszych z upadłej rasy, reprezentowanych przez Jego Apostołów. Zdaje się, iż w Marii znalazł głębię miłości i oddania, co było dla Niego zapachem słodkiego kadzidła, pokrzepieniem, orzeźwieniem i wzmocnieniem. Maria też widocznie bardziej niż inni oceniła wielkość charakteru Mistrza. Ona nie tylko rozkoszowała się siadywaniem u Jego stóp, by się uczyć od Niego, lecz także miała przyjemność w manifestowaniu Jemu, z wielkim nakładem pieniędzy, swego oddania i swej miłości.

Słowa Apostoła wskazują na możliwość udzielania z innych pobudek niż miłosierdzie. Rozmyślając o tym uznajemy prawdę zawartą w Jego stwierdzeniu na podstawie faktu, iż jedni udzielają dla próżnej chwały, drudzy, aby się pokazać, inni dla korzyści a jeszcze inni z zazdrości i przekory. Dobrodziejstwo świadczone w taki sposób stanowczo deprawuje charakter. Żeby obaj, ten, kto udziela i ten, kto otrzymuje, mogli doznawać błogosławieństwa, udzielanie musi wypływać z miłości Bożej.

Równoległe cytaty: Jan 13:34; 1 Kor. 13:1,2,4-13; 16:14; 2 Kor. 9:7; Mat. 6:1-4; 7:22,23; Przyp. 17:9; Gal. 5:6; 1 Tes. 4:9; 2 Tes. 1:3; 1 Tym. 1:5; 1 Piotra 4:8; 1 Jana 3:14-18

Pieśni: 170, 165, 166, 22, 201, 95, 105

Pytania: Z jakich pobudek świadczyłem dobro w tym tygodniu? Co w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były okoliczności i rezultaty?

16 LIPCA

Bądźcie napełnieni duchem

Efez. 5:18.

Miara naszego "napełnienia" się duchem wiary i posłuszeństwa będzie odpowiadała mierze naszego opróżnienia się z ducha samolubstwa. I chociaż posłuszeństwo nie może inaczej się objawić jak w codziennym życiu, to jednak posłuszeństwo, którego od Swego poświęconego ludu spodziewa się Bóg jest posłuszeństwem intencji, woli i serca. Stąd, te jednostki, których serca są całkowicie lojalne wobec Pana mogą się Jemu podobać, lecz mogą zupełnie nie podobać się tym, z którymi wchodzą w kontakt, podczas gdy inni, wysoce cenieni przez ludzi z powodu zewnętrznej moralności mogą być "obrzydliwością" w oczach Boga z uwagi na oziębłość i nieuczciwość serca. Jednakże ten, kto posiada nową nadzieję i nowego ducha, będzie się starał oczyszczać siebie nie tylko w myślach, ale również w słowach i uczynkach oraz we wszystkich sprawach swego życia wewnętrznego i zewnętrznego.

Napełnienie Duchem dla uczniów Chrystusowych oznacza zdominowanie ich przez pierwszorzędne łaski, harmonijnie do siebie dostosowane. Doznanie takiego napełnienia oznacza wierne korzystanie z Ducha, Słowa i Opatrzności Bożych. Trwanie w stanie takiego napełnienia oznacza nie tylko krystalizację charakteru na podobieństwo Chrystusowego, lecz także przystosowanie do Królestwa z Nim. Z takim napełnieniem Duchem jest związana obietnica życia obecnego i przyszłego.

Równoległe cytaty: Mar. 13:11; Łuk. 11:13; Jan 3:34; 7:38,39; 14:16,17,26; Dz.Ap. 4:8,31; 5:32; 6:5; 9:31; 11:24; 13:52; Rzym. 5:3-5; 8:1-16; 1 Kor. 2:4,10-14; 3:16; 2 Kor. 3:3,6,17,18; Gal. 5:16,17,22,25

Pieśni: 198, 90, 91, 95, 128, 1, 201

Pytania: Czy w tym tygodniu byłem napełniony Duchem? Jak to nastąpiło? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były wyniki?

17 LIPCA

Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju

Izaj. 26:3.

Nie jest to pokój dawany przez świat ani pokój wypływający z obojętności bądź lenistwa albo z pobłażania samemu sobie, ani pokój wypływający z fatalizmu. Jest to pokój Chrystusowy - "Mój pokój". Patrząc wstecz możemy zauważyć, że Mistrz zachowywał Swój pokój z Bogiem we wszelkich okolicznościach. Jest to pokój, który bez zastrzeżeń ufa Boskiej mądrości, miłości, sprawiedliwości i mocy - pokój, który pamięta o łaskawych obietnicach poczynionych wiernym Pańskim, że w żadnym wypadku nic nie może zaszkodzić Jego wiernym i że wszystkie rzeczy będą współdziałać dla dobra tych, którzy miłują Boga. Ten pokój może przyjąć wiarą wszystko, na co Boska opatrzność dozwoli i może spoglądać przez łzy z radosnym wyczekiwaniem ostatecznych błogosławieństw, które Mistrz obiecał i których obecny pokój i radość są jedynie przedsmakiem.

Nie tylko niezbędne jest usprawiedliwienie i poświęcenie, aby umysł polegał na Panu, lecz także wierne stosowanie się do tych warunków. Polegającym na Panu i tylko takim Bóg obiecał doskonały pokój. Ten pokój nie jest odpoczynkiem serca i umysłu ludzkiej natury. Jest to pokój Boży, którym jednostki poświęcone mają przywilej się cieszyć - pokój, który powiększa się w długości, głębokości, wysokości i szerokości, proporcjonalnie do zupełności ich ducha poświęcenia.

Równoległe cytaty: Ps. 29:11, 119:165; Izaj. 54:10,13; Jan 14;27; Rzym. 8:6; 15:13,33; Efez. 2:14-17; Filip. 4:7,9; Kol. 1:20; 3:15; Żyd. 4

Pieśni: 56, 109, 110, 244, 273, 233, 307

Pytania: Czy w tym tygodniu zachowywałem doskonały pokój? Dlaczego i jak? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

18 LIPCA

W ostateczne dni nastaną czasy trudne. Albowiem będą ludzie zdrajcy, nadęci ... rozkoszy raczej miłujący niż miłujący Boga

2 Tym. 3:1,4.

Prawdziwy chrześcijanin nie jest "nadęty" przeciwnie, jego poświęcenie się Panu dokonało symbolicznego ścięcia. On stracił swoją głowę, wyrzekł się własnej woli oraz władania sobą i poddał samego siebie jako uczeń Jezusa Chrystusa zupełnej kontroli Jezusowi, Głowie. Dlatego prawdziwy chrześcijanin w każdej sprawie swego życia, tak w odniesieniu do jego przyjemności, jak i w odniesieniu do jego brzemion oraz prób, zwraca się do swojej Głowy po wskazówki, by się dowiedzieć, jak i co czynić lub mówić. Czyni to, by mieć wszelkie myśli swego umysłu w pełnej zgodzie z wolą Boga w Chrystusie.

Żyjemy w ostatecznych dniach, a zgodnie z opisem Apostoła te dni są niebezpieczne, nie tylko dla świata, lecz także dla chrześcijan. Wspomniani tu "ci [rodzajnik określony w języku greckim] ludzie" należą do klas antytypowego Jannesa i Jambresa (w.8). Byli oni istotnie zdradzieckimi wobec swego Pana i dawnych braci, których tak jak Judasz w dawnych czasach sprzedali dla zysku. W swoim uporze są istotnie "nadętymi". Życie w samozaparciu, wypływające z miłości do Boga, utraciło dla nich swój urok i nie istnieje dla nich z powodu umiłowania przez nich samolubnej i światowej pobłażliwości.

Równoległe cytaty: 1 Tym. 4:1,2; 2 Piotra 2:1-3,10-22; 3:3; 1 Jana 2:18,19; 2 Jana 7,10,11; 3 Jana 9-11; Jud. 3,4,8-19; Żyd. 6:4-6; 10:26-29; 1 Jana 5:16

Pieśni: 318, 1, 12, 78, 130, 136, 198

Pytania: Co zaobserwowałem w tym tygodniu w związku z tym tekstem? Jaki był tego wynik?

19 LIPCA

Izali nie mam pić kielicha tego, który mi dał Ojciec?

Jan 18:11.

Jak wspaniale jaśnieje łaska pokory we wszystkich drobnych nawet sprawach, podczas pełnienia służby przez naszego drogiego Odkupiciela. Nawet w chwili poddania się Swoim wrogom Pan nie chełpi się, że Jego postępowanie jest dobrowolne, nie szuka też chwały męczennika! Oznajmia prostą prawdę, że Ojciec tego od Niego wymaga jako dowodu Jego osobistej lojalności wobec Niego. Pan Samego Siebie uznaje za sługę Boga, za Syna, który z tego, co cierpiał, nauczył się posłuszeństwa. Być może, że żadna lekcja nie jest bardziej potrzebna Pańskim naśladowcom jak ta o dobrowolnym piciu z kielicha, który Ojciec napełnia. Podobnie potrzebne jest uznawanie tego, że Ojciec przewodzi naszym sprawom i nimi kieruje, bo należymy do Niego jako uczniowie Pomazańca.

Kielich jest symbolem doświadczeń błogich i bolesnych. Jak w życiu świętych nic nie dzieje się bez woli Ojca, tak wszystko, co ich spotyka jest wyrazem Jego woli. Święci uznają te doświadczenia za kielich, który Ojciec im daje do picia. I tak jak było z ich Mistrzem, powinno być z nimi - powinni pić z kielicha z zadowoleniem, o ile to jest możliwe, z wdzięcznym i oceniającym sercem ku chwale Bożej oraz drugich i własnemu pożytkowi.

Równoległe cytaty: Ijob 13:15; Ps. 119:75; Jer. 10:19; Mat. 20:22; 26:39,42; Łuk. 22:20; Rzym. 5:3-5; 1 Kor. 10:16,21; 2 Kor. 7:4; Filip. 3:8; Ps. 23:5; 116:13; Izaj. 51:22,23

Pieśni: 168, 276, 5, 299, 325, 326, 134

Pytania: Jakimi były doświadczenia tego tygodnia związane z myślą tego tekstu? Jak je znosiłem? Jaki był ich wynik?

20 LIPCA

Jam jest ona winna macica prawdziwa, a Ojciec mój jestci winiarzem. Każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby obfitszy owoc przynosiła

Jan 15:1,2.

Tak jak nawet najlepsze gałęzie krzewu winnego, dające dowody przynoszenia owocu, wymagają oczyszczenia, tak nawet najbardziej szlachetni i poważni spomiędzy ludu Bożego wymagają Pańskiej opatrzności, troski i dyscypliny. W przeciwnym razie szybko zaczęliby rosnąć jako gałęzie, zamiast przynosić owoce. Prawdziwe dziecko Boże, którego wola została całkowicie zanurzone w woli Pańskiej nigdy nie jest ani zgorszone, ani zniechęcone z powodu tych oczyszczań. Dowiedziało się bowiem nieco o własnej niewiedzy i ma zaufanie do mądrości wielkiego Winiarza. Stąd, kiedy Boska opatrzność ogranicza jego wysiłki w pewnych kierunkach, ono przyjmuje pokrzyżowanie w swoich własnych planów z radością w przekonaniu, że Pańska wola i Pańska droga są najlepsze i sprowadzają błogosławieństwa.

Natura dostarczyła naszemu Panu materiału ilustracyjnego do nauczania Jego uczniów. Nasz tekst zwraca uwagę na Winorośl - Chrystusa, z którego jak gałęzie wyrastają Jego członki. Pod opieką Ojca każda z tych gałęzi przynosi owoc w podobieństwie Chrystusowym. Gałęzie te muszą być ciągle oczyszczane i obcinane przez Winiarza, aż w końcu wydadzą obfite duchowe owoce.

Równoległe cytaty: Jan 15:3-8; Żyd. 12:2-17; 13:20; Efez. 5:23; Łuk. 1:69; Jan 14:6; Żyd. 6:7,8; Jan 13:10; 17:17; Efez. 5:26; 1 Piotra 1:22; Żyd. 12:4-14; 2 Piotra 1:2-10; 1 Jana 1:9

Pieśni: 67, 95, 109, 130, 136, 198, 267

Pytania: Jakie miałem w tym tygodniu doświadczenia, związane z oczyszczaniem? Jak je przyjąłem? W czym okazał się ich wynik?

21 LIPCA

Jam się na to narodził, i na tom przyszedł na świat, abym świadectwo wydał prawdzie

Jan 18:37.

Wierność naszego Pana Prawdzie sprowadziła na Niego prześladowania ze strony tych, którzy byli zaślepieni przez przeciwnika. Danie przez Niego świadectwa Prawdzie kosztowało Go życie, a oddane życie w obronie Prawdy stanowiło cenę odkupienia. Podobnie wszyscy naśladowcy Pańscy mają dawać świadectwo Prawdzie - mają głosić Prawdę o Boskim charakterze i Planie. Tego rodzaju świadczenie o Prawdzie kosztuje wszystkich prawdziwych naśladowców Jezusa życie w przedstawianiu samych siebie żywymi ofiarami, świętymi i możliwymi do przyjęcia przez Boga dzięki Jezusowi Chrystusowi. Niechaj każdy mający nadzieję udziału z Księciem Żywota w Królestwie daje świadectwo Prawdzie - dobre wyznanie odnoszące się do Królestwa, jego ustanowienia i ostatecznej budowy w chwale.

Nasz Pan miał na tym świecie specjalną misję do spełnienia. Tą misją było wydanie świadectwa Prawdzie, choć nie we wszystkich jej dziedzinach, lecz w jej aspekcie religijnym. Tę misję nasz Pan wiernie wykonał według zaufania pokładanego w nim przez Ojca. Wykorzystywał wszelką okazję o każdej porze, by wypełnienie Swojej misji posunąć naprzód. Ani obawa przed opozycją, ani pragnienie względów ludzkich nie zdołały zawrócić Go z obranej drogi wierności.

Równoległe cytaty: Izaj. 55:4; 1 Tym. 6:13; Obj. 1:5; 3:14; Rzym. 15:8-12; Mat. 7:21-23; 10:32,33; Jan 1:15-18; 9:22-38; 12:42,43; Rzym. 10:8-10

Pieśni: 44, 116, 210, 164, 260, 272, 275

Pytania: Czy w tym tygodniu dałem świadectwo Prawdzie? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?

22 LIPCA

Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje. Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan

Ps. 34:19,20.

Siedem kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje - Przy. 24:16. Jeżeli kiedyś stwierdzimy, że czyniliśmy zło nie do naprawienia, to możemy się spodziewać zawodów jako wyniku takiego postępowania, co nasz Pan przepowiedział. Pan jednak może do tego dopuścić, by mogły nastąpić błogosławieństwa przez skruszenie serca, rozwój pokory wobec Niego, większą gorliwość oraz czujność i wierność w przyszłości. W taki sposób nawet popełnione błędy życiowe mogą stać się stopniami do wyższych poziomów łaski i prawdy.

Nie powinniśmy nigdy dopuścić do tego, by upadki nas zniechęcały. Chociaż one są dowodami słabości, wobec których musimy być czujni, to jednak dostarczają nam też wysoce pożytecznej dla nas instrukcji i naprawy. Pomimo doznanych upadków Pan pociesza nasze serca zapewnieniem o Swojej sympatii, przebaczeniu i pomocy we wszelkiej potrzebie. Powinniśmy podnosić się z nich tak szybko, jak to jest możliwe i nieustraszenie iść naprzód w imieniu Pańskim.

Równoległe cytaty: 5 Mojż. 4:29-31; Ijob 22:29; Ps. 51:19; 95:7,8; 147:3; Przyp. 1:23; 28:13,14; Izaj. 57:15; 61:1-3; Oz. 14:1,2; Jon. 2:4-9; Mich. 7:19; Łuk. 18:10-14; Jan 6:37; 15:7,17-24; Jak. 4:8; 1 Jana 1:9

Pieśni: 104, 103, 101, 231, 233, 293, 305

Pytania: Czy w tym tygodniu potykałem się i doznawałem niepowodzenia? Jaką była postawa mego serca pośród tych doświadczeń? W jaki sposób Pan mi objawił Swoją naprawę, sympatię i pomoc?

23 LIPCA

A jeźli kto o swoich ... starania nie ma, wiary się zaprzał, i gorszy jest niż niewierny

1 Tym. 5:8.

"Wiara" zawiera w sobie znaczenie miłości, sympatii, zainteresowania drugimi, troski o nich, a szczególnie domowników wiary. Ona daje nam wgląd we współczującą naturę naszego Pana, który w każdej sytuacji myślał o drugich, podczas gdy Sam uginał się pod ciężarem dolegliwości! Jego własna agonia nie przeszkodziła Mu w troszczeniu się o Swoją własną matkę i zabezpieczenia jej bytu. Dostrzegamy tu wybór Jana; bez wątpienia przede wszystkim z powodu jego tkliwego, czułego usposobienia, po drugie, z powodu jego gorliwości dla Pana oraz Prawdy i po trzecie, z powodu jego odwagi popychającej go do pozostawania w pobliżu umierającego Mistrza w ostatnich godzinach Jego życia z narażeniem własnego. Zwróćmy uwagę na te charakterystyczne cechy, jako na te, które Pan pochwala, abyśmy mogli je uprawiać w nas i w ten sposób mogli być nagrodzeni specjalnymi przywilejami służby przez tego samego Mistrza.

Na każdego w tym życiu jest nałożona pewna odpowiedzialność, różna w naturze, stosownie do zajmowanego stanowiska. Ci, którzy zostali postawieni w rodzinach mają specjalne obowiązki ciążące na nich, stosownie do zajmowanych przez nich pozycji. Głowie rodziny obowiązek nakazuje zaspokajać potrzeby znajdujących się na jej utrzymaniu. Odmowa uznania i wypełniania tej odpowiedzialności jest wyparciem się wiary. Jednostka postępująca w ten sposób jest gorsza niż niewierny.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 18:19; 30:30; Przyp. 13:22; Izaj. 58:7; Rzym. 12:17; 2 Kor. 8:21; 12:14; Gal. 6:10; Efez. 6:4; Mat. 18:17; Tyt. 2:4,5

Pieśni: 196, 343, 94, 99, 121,129, 186

Pytania: Czy w tym tygodniu zaspokoiłem własne potrzeby? Dlaczego? Jak? Z jakimi wynikami?

24 LIPCA

Wiele może uprzejma modlitwa sprawiedliwego

Jak. 5:16.

Łączność duchowa z Panem w modlitwie przynosi wzrastające zaufanie w Pański nadzór nad naszymi sprawami; wzrastającą wiarę we wszystkie wielkie i kosztowne obietnice Jego Słowa; wzrastające uświadomienie sobie Jego kierownictwa w przeszłości i teraźniejszości; wzrastającą miłość do wszystkich braci w Chrystusie oraz wzrastającą troskliwość o ich powodzenie i duchowy postęp. Tak więc modlitwa jest ściśle i żywo identyfikowana z postępem w sprawach duchowych, w rozwijaniu owoców Ducha wobec Boga, braci i wszystkich ludzi.

Sprawiedliwym człowiekiem jest każdy usprawiedliwiony i poświęcony. Jako taki ma dostęp w Chrystusie przez jednego Ducha do Ojca z pełnym zapewnieniem, że jego modlitwy ofiarowane w imieniu i przez zasługę Chrystusa będą wysłuchane. Przeto jego modlitwy są skuteczne w zapewnieniu sobie Boskiej odpowiedzi. Jego modlitwy są żarliwe, wypływające z gorących pragnień uzyskania tych rzeczy, które uwielbiają Boga w Chrystusie.

Równoległe cytaty: 5 Mojż. 9:18-20; Joz. 10:12; 1 Sam. 12:18; 2 Król. 20:2-5; Ps. 10:17; 34:16; 145:18; Przyp. 15:29; 28:9; Jan 9:31; 1 Jana 3:22

Pieśni: 1, 35, 50, 218, 323, 239, 274

Pytania: O co modliłem się skutecznie w tym tygodniu? Jak przezwyciężałem występujące w tym przeszkody?

25 LIPCA

Jeden jest zokonodawca, który może zbawić i zatracić. Ale ty ktoś jest, co potępiasz drugiego?

Jak. 4:12.

W harmonii z tą myślą Apostoł Paweł powiedział w pewnym miejscu, że ani świat, ani bracia nie są zdolni go sądzić, że tylko Bóg może właściwie sądzić, gdyż czyta serce i zna wszelkie warunki oraz próby i słabości, z którymi się walczy. Nawet powiedział "i sam siebie nie sądzę" (1 Kor. 4:3). Wspaniałym sposobem postępowania jest nie potępianie tych, którzy dowodzą, że jako dzieci Pana postępują zgodnie ze swym sumieniem i nie potępianie siebie w podobnych okolicznościach. Powinniśmy więc po prostu każdego dnia iść do przodu, czyniąc co możemy najlepszego, by kultywować niebiańskie łaski i służyć swemu Mistrzowi, pozostawiając wyniki Panu.

Bóg jest Zakonodawcą w tym znaczeniu, że prawa rządzące Jego moralnie wolnymi istotami pochodzą z Jego serca oraz umysłu i zostały wypisane przez Niego w ich sercach i umysłach. Stosownie do tego jest On tym, który domaga się przestrzegania tego prawa, udzielając życia tym, którzy gwałcą Jego prawo. Wszyscy są wykluczeni z tego urzędu z wyjątkiem naznaczonych przez Niego, do zajmowania Jego sędziowskiego tronu.

Równoległe cytaty: Efez. 4:31; Łuk. 6:37; Rzym. 2:1; 9:20; 14:4,13; 1 Kor. 4:5; 2 Mojż. 20:16; Mat. 10:28; Izaj. 8:12,13; Łuk. 12:4,5; 1 Piotra 3:14,15; Żyd. 7:25

Pieśni: 11, 45, 46, 83, 227, 23, 95

Pytania: Czy w tym tygodniu odczuwałem i działałem w harmonii z Boskim urzędem sędziowskim? Jakie doświadczenia były pomocą a jakie przeszkodą? Jakie były wyniki?

26 LIPCA

Temu, co zwycięży ... dam mu kamyk biały, a na onym kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, tylko ten, który je przyjmuje

Obj. 2:17.

Wszyscy zwycięzcy muszą być wypróbowani pod względem gotowości ofiarowania tego, co posi ada ją w Panu. Czy zechcą oni, jeśli zajdzie potrzeba, ofiarować miłość, przyjaźń i aprobatę każdej innej istoty, by zachować miłość i łaskę Pana. Wierzymy, że to doświadczenie każdego dnia jest coraz bliżej ludu poświęconego Panu i stosownym byłoby, aby każdy z nas pamiętał, że ono jest jednym z elementów naszej próby i zasadzał uczucia, zgodnie z jej wymogami, na sprawach duchowych, uśmiercając i tłumiąc wszelkie przejawy takich skłonności wobec ziemskich istot i rzeczy, które mogłyby współzawodniczyć z naszym Panem w naszych uczuciach, służbie itd.

Zwycięzcą jest ten, kto zwyciężył grzech, błąd samolubstwo i światowość, które szatan, świat i ciało ustawili przeciwko niemu. Tacy zwycięzcy będą stanowili żywe kamienie w świątyni Boga i otrzymają Boską naturę, naturę tak wspaniałą, że nikt prócz otrzymujących, nie będzie mógł jej zrozumieć i ocenić.

Równoległe cytaty: Ps. 73:24; Oz. 12:6; Mat. 24:13; Jan 8:31; 10:28; Dz.Ap. 11:23; Rzym. 2:6,7; 8:30-39; 1 Kor. 16:13; Gal. 6:9; Kol. 1:10,22,23; Żyd. 2:1; 3:6,14; 10:23,35,36; 12:1-15; Jak. 1:4,12; 1 Piotra 1:4-8; 2 Piotra 1:10,11; Obj. 2;7,10,11,25-28; 3:5,11

Pieśni: 272, 21, 27, 32, 58, 72, 78

Pytania: Czy w tym tygodniu zwyciężałem? Pod jakimi względami? Z jakimi wynikami?

27 LIPCA

Nie znajdziemy przeciwko temu Danijelowi żadnej przyczyny, chyba, żebyśmy co znaleźli przeciwko niemu w zakonie Boga jego

Dan. 6:5.

Nie wszyscy są takimi wybitnymi postaciami, jaką był Daniel ani nie wszystkim dane są wizje, objawienia i zrozumienie jak jemu, lecz wszyscy będą mieli takiego samego ducha oddania się zasadom sprawiedliwości, który to duch będzie systematycznie sprawdzany przez Boską opatrzność na wąskiej drodze w miarę jak będą usiłowali postępować śl ada mi Tego, który jest dla nich przykładem - ich Danielem, Wodzem, Panem Jezusem. Niech tedy wszyscy, którzy używają imienia Chrystus, odstąpią od niesprawiedliwości, niech będą wierni, "Niech się odważą być Danielem".

Charakter Daniela jest godny naśladowania przez nas. Tak jak Daniel powinniśmy być rozważni pod względem fizycznym, umysłowym, moralnym i religijnym, ażeby naturalny człowiek nie mógł wystąpić przeciwko nam z zarzutem. Niechybnie on i tak będzie się potykał o naszą działalność religijną, jeśli ona będzie w harmonii z Prawdą. Wrogowie Prawdy z zadowoleniem chcieliby obciążyć nas wykroczeniami w innych dziedzinach życia. Powinniśmy nie dać im ku temu okazji, jak to czynił Daniel.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 49:23; Ijob. 12:4; Ps. 11:2; 38:21; 44:16-19,23; Izaj. 29:20,21; Mat. 5:10-12,44; 10:16-18,21-23,28; 24:9,10; Łuk. 6:22,23; 21:12-19; Jan 15:18,19; 16:1,2; 17:14; Dz.Ap. 4:16-20; 5:40-42; Rzym. 8:17,35-37; 2 Kor. 11:23-27; Żyd. 12:3,4

Pieśni: 200, 13, 134, 259, 307, 299, 325

Pytania: Czy w tym tygodniu byłem prześladowany dla sprawiedliwości? Jak znosiłem prześladowania? Z jakimi wynikami?

28 LIPCA

Chociażbyście też cierpieli dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście

1 Piotra 3:14.

Tylko wtedy, gdy jesteśmy znienawidzeni z powodu lojalności wobec Prawdy (pośrednio lub bezpośrednio), możemy nieć z tego satysfakcję lub uważać, że cierpimy dla sprawiedliwości. Jak Apostoł wskazuje, niektórzy cierpią jako czyniciele zła i wtrącający się w sprawy innych ludzi lub z powodu braku delikatności, z powodu szorstkości czy braku umiarkowania, zalecanych przez Pańskie Słowo. Naszym obowiązkiem jest nie tylko b ada nie Pańskiej woli, lecz także staranne rozważanie okoliczności i warunków, które nas otaczają, aby przyjąć taki wyważony sposób postępowania w życiu, który, po pierwsze, miałby Boską aprobatę a po drugie, sprawiał jak najmniej, o ile to tylko jest możliwe, kłopotu, niewygody i niezadowolenia drugim, a wtedy z zaufaniem polegać na nadzorującej mądrości i opatrzności Pańskiej.

Cierpieć dla sprawiedliwości znaczy sprowadzać na siebie zło z powodu swojej gorliwości w pozostawaniu umarłym wobec siebie i świata a żywym wobec Boga, w czuwaniu, modlitwie, studiowaniu i rozpowszechnianiu Słowa Bożego a także w rozwijaniu charakteru w harmonii z takim działaniem. Szczęśliwymi istotnie są ci, którzy tak postępują, ponieważ mają społeczność z Ojcem, Synem, i świętymi, mają Ducha, Słowo i Opatrzności Boże oraz chwalebną nadzieję działu z Chrystusem w Królestwie. Doprawdy wszystko należy do nich!

Równoległe cytaty: Mat. 5:10-12; Jak. 1:2,12; 5:10; 1 Piotra 2:19-21; 4:12-19; Dz.Ap. 9:16; Rzym. 8:17,18,23; 1 Kor. 4:12,13; 2 Kor. 1:5-7; 4:16-18; Filip. 1:29; 3:10; Kol. 1:24; 2 Tes. 1:4,5; 2 Tym. 2:12

Pieśni: 326, 325, 93, 272, 299, 322, 179

Pytania: Czy cierpiałem dla sprawiedliwości? Jak? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

29 LIPCA

Bóg nasz ... mocen jest wyrwać nas

Dan. 3:17.

Opatrzność Pańska zmienia się i nie do Jego ludu należy decydowanie, kiedy ma nastąpić nadzwyczajne wyzwolenie, a kiedy ma być na pozór pozostawiony całkowicie woli swoich nieprzyjaciół, bez jakiejkolwiek manifestacji Boskiej łaski dla niego. Czasami lud Boży jest ograniczony, pozostawiony wolności głoszenia Prawdy i stwierdza, jak trzej hebrajscy młodzieńcy, że ogień pali tylko powrozy, a ich samych uwalnia, dając im w istocie większe możliwości świadczenia na chwałę Bogu, niż mogliby mieć w jakichkolwiek innych warunkach. Dlatego, nie do nas należy ustalanie, jaka powinna być Boska opatrzność w odniesieniu do nas samych. Mamy dostrzegać słuszność oraz obowiązek postępowania według tego i postępować bez względu na konsekwencje, ufając bez zastrzeżeń Panu.

Ci Hebrajczycy mieli wiarę w Boską wybawczą moc, która ich uzbroiła w niezachwianą odwagę i posłuszeństwo, pomimo groźby i niebezpieczeństwa pieca ognistego. Nic dziwnego, że zostali zaszczyceni obecnością Syna Człowieczego, który powstrzymał uśmiercające działanie ognia. Podobnie nam, dzieciom Bożym, grozi wrzucenie do pieca ognistego za nie kłanianie się militaryzmowi, romanizmowi i federacjonizmowi. W tych warunkach możemy rozwijać wiarę, która zostanie nagrodzona obecnością Syna Człowieczego, sprawiającą, że piec ognisty stanie się środkiem uwolnienia nas bez szkody z doświadczeń więzów tej ziemi.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 49:22-26; Ezdr. 8:31; Ps. 23; 34:8,10,11; Mat. 5:10-12; Dz.Ap. 5:29,40-42; Rzym. 8:17,35-37; Żyd. 11:33-38; Obj. 20:4

Pieśni: 93, 25, 179, 200, 216, 222, 293

Pytania: W jakich doświadczeniach tego tygodnia zyskałem wyzwolenie? Jak? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

30 LIPCA

Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnicę

Pieśń Sal. 2:15.

Wielu postępuje niedbale wobec samych siebie w odniesieniu do niewielkich wykroczeń przeciwko swoim ślubom poświęcenia, mówiąc: Po co taka ostrożność i takie powszechne odróżnianie się w życiu od świata? O! w tym jest wielka korzyść, bo zwycięstwa w małych rzeczach przygotowują do większych rzeczy i umożliwiają ich osiągnięcie. I na odwrót, poddanie się woli ciała w małych rzeczach oznacza pewną porażkę w całej walce. My, którzy staliśmy się naśladowcami Jezusa Chrystusa wiemy, że będziemy próbowani (o ile próbowanie nas już się nie rozpoczęło) i powinniśmy zdać sobie sprawę z tego, że tylko wtedy, kiedy zapieramy się samych siebie w małych sprawach życia, kiedy uśmiercamy naturalne pragnienia ciała w odniesieniu do pożywienia, ubioru, postępowania itp., staniemy się silnymi duchowo i będziemy w stanie "zwyciężyć".

Nasze wady, wielkie i małe, szkodzą naszemu duchowemu owocowaniu. Ta myśl powinna pobudzić nas do prowadzenia nieustającej walki z nimi, nie by męczyć się na próżno, lecz przez inteligentny wysiłek. Możemy je zwyciężyć przez odrywanie od nich swoich uczuć, przez odrazę do nich, unikanie ich i sprzeciwianie się im. Sprzeciwiając się im mamy je atakować i odpierać ich ataki. Atakujemy przez zastępowanie ich przeciwnymi im łaskami i przez odwracanie od nich uwagi i przez przedstawianie im swoich serc i umysłów niedostępnymi dla nich, a to przez Ducha Pańskiego.

Równoległe cytaty: 2 Kron. 12:14; Przyp. 4:23; Kazn. 5:6; Izaj. 1:18; 44:20; Jer. 17:9; Ezech. 20:16; Mat. 12:31,33-35; 15:2-20; 1 Kor. 5:6; Efez. 2:1-5; Żyd. 3:13; 12:15; Jak. 1:14,15; 2:10,11; 4:1-3,17; 2 Piotra 1:4; 1 Jana 3:4-15; 5:17

Pieśni: 78, 272, 130, 136, 1, 145, 183

Pytania: Co w tym tygodniu czyniłem z moimi w ada mi? Jak? Dlaczego? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były wyniki?

31 LIPCA

Każdego robota jawna będzie; bo to dzień pokaże; gdyż przez ogień objawiona będzie

1 Kor. 3:13.

Apostoł mówi o dniu ognistych prób i przyrównując wiarę oraz uczynki gorliwego chrześcijanina do domu zbudowanego ze złota, srebra i drogich kamieni, oświadcza, że ogień tego dnia, przy końcu obecnego Wieku, wypróbuje jakiego rodzaju jest robota każdego człowieka. Ogień ten strawi wszystko z wyjątkiem autentycznej struktury wiary i charakteru. Mamy pamiętać, że takie lojalne charaktery nie powstają nagle, w ciągu kilku godzin lub dni - "jak grzyby po deszczu" - lecz są wynikiem stopniowego rozwoju, na podobieństwo drzewa oliwnego, trwałego i twardego.

Tekst ten odnosi się tylko do poświęconych. Jego dzień w ogólnym znaczeniu, to Wiek Ewangelii, lecz w szczególnym odnosi się do jego końca - dnia dzisiejszego. W tym czasie spodobało się Panu dopuścić na wszystek Swój lud ogniste próby. Pośród nich są straty, zawody, opóźnienia, ograniczenia, odkł ada nia, wady nasze i drugich, karania, niewygody, potrzeby, opozycje, zaprzeczenia, zmęczenie, choroby, ból, smutek, prześladowanie, błąd pokusy. One niezawodnie objawiają czy ktoś należy do Pana całkowicie, częściowo czy wcale. Szczęśliwi jesteśmy, jeśli nasza robota jest "złotem i srebrem" Boskiej Prawdy i "drogimi kamieniami" charakteru podobnego do Chrystusowego, który wytrzymuje próby.

Równoległe cytaty: Kazn. 12:14; Mal. 3:2,3; Mat. 7:22-27; 12:36,37; Mar. 4:22; Łuk. 2:35; 12:2,3; 1 Kor. 3:12,14,15; 4:5; 1 Piotra 1:7; 4:12

Pieśni: 119, 93, 230, 63, 228, 305, 67

Pytania: Jaką szczególną próbę miałem w tym tygodniu? Czy ona objawiła złoto, srebro i drogie kamienie, czy drewno, siano i słomę? Jak zostałem przez nie wyćwiczony?

Historia: Pastor C.T.Russell, Biblia a Izrael, O nas: kontakt, wierzenia, zbory, aktualności, wydarzenia, Literatura: Teraźniejsza Prawda, Sztandar Biblijny, Manna, książki, Broszury-Ulotki, Pytania: Często zadawane pytania, Ksiazka Pytan i Odpowiedzi, Sklep: sklep, Download: pieśni, programy, E-book, Prenumerata: zasady, Zobacz: Towarzystwo Biblijne, Biblia Gdańska , Biblia Internetowa, Biblia Gdańska - Starodruk, Multimedialny Swiat Biblii,

LIPIEC

Wybierz datę:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 1213 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 2728 29 30 31

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31